Spis treści ustawy
Art. 13 Prawo łowieckie
Aktualne brzmienie
Art. 13.Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mogą dokarmiać zwierzynę, po uzgodnieniu miejsca wykładania karmy z właścicielem, posiadaczem lub zarządcą gruntu, jeżeli działanie to nie stwarza zagrożenia epizootycznego.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 26.10.2026, tekst z 30.03.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗, otwórz w wyszukiwarce, zgłoś błąd.
Orzeczenia i interpretacje 3
Powołują ten przepis: 1 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS) i 2 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.
- Wyrok WSA w Lublinie z 13 listopada 2018 r., II SA/Lu 525/18
- Wyrok WSA w Lublinie z 14 listopada 2017 r., II SA/Lu 441/17
- Wyrok SA we Wrocławiu z 29 sierpnia 2013 r., I ACa 787/13
Wszystkie (3) z filtrami według źródła, roku i sądu, szukaj w ich treści
Historia zmian
2 brzmień, obecne od 17.01.2018
Art. 13. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich obowiązani sąmogą dokarmiać zwierzynę, zwłaszcza w okresach występowania niedostatku żeru naturalnego oraz wówczaspo uzgodnieniu miejsca wykładania karmy z właścicielem, gdy w sposób istotny możeposiadaczem lub zarządcą gruntu, jeżeli działanie to wpłynąć na zmniejszenie szkód wyrządzanych przez zwierzynę w uprawach i płodach rolnych oraz w gospodarce leśnejnie stwarza zagrożenia epizootycznego.