Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnegoz 31 maja 1990 r., sygn. akt W 1/89

Tezy

1. Przez użyte w przepisach art. 19 ust. 7 pkt 3 i art. 20 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagradzania /t.j. Dz.U. 1988 nr 28 poz. 196; zm. Dz.U. 1990 nr 17 poz. 99/ określenia "zatrudnienie w danym zakładzie pracy" lub "lata przepracowane w danym zakładzie pracy" rozumieć należy zatrudnienie w oznaczonym zakładzie pracy, w którym pracownik zgodnie z zakładowym systemem wynagradzania nabywa prawo do dodatku za staż pracy lub nagrody jubileuszowej. Obejmuje ono nie tylko okres aktualnego bądź ostatniego zatrudnienia lecz także okresy poprzedniego zatrudnienia w tym samym zakładzie pracy bez względu na przerwy w zatrudnieniu, z wyłączeniem okresów zatrudnienia zakończonych wygaśnięciem stosunku pracy wskutek porzucenia pracy lub jego rozwiązaniem bez wypowiedzenia z winy pracownika, nie obejmuje natomiast okresów poprzedniego zatrudnienia w innych zakładach pracy, chociażby nie różniło się pod względem rodzaju i charakteru wykonywanej pracy.

2. Jeżeli jednak zakładowy system wynagrodzeń wprowadzony został przez jednostkę organizacyjną wymienioną w art. 1 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, o złożonej strukturze /np. przez wielozakładowe przedsiębiorstwo państwowe/, w skład której wchodzą wydzielone wewnętrzne jednostki organizacyjne /zakłady/ spełniające w sferze stosunków pracy warunki do uznania ich za zakłady pracy w rozumieniu art. 3 Kp, to zatrudnienie we wszystkich wewnętrznych jednostkach, bez względu na zmiany zatrudnienia zachodzące w obrębie jednostki organizacyjnej w skład której wchodzą, uważać należy za zatrudnienie "w danym zakładzie pracy" z wyłączeniem zatrudnienia zakończonych wygaśnięciem stosunku pracy wskutek porzucenia pracy lub jego rozwiązaniem bez wypowiedzenia z winy pracownika.