Uzasadnienie
Syg. akt VIII SA/Wa 363/26
Postanowieniem z dnia 27 marca 2026 roku, znak: [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu wniosków Gminy K. z 6 grudnia 2024 roku, Stowarzyszenia [...] (dalej jako Stowarzyszenie) z 16 grudnia 2024 roku i D. H. z 14 kwietnia 2025 roku na podstawie art. 86e ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko(DZ.U z 2024 roku, poz. 1112 ze zm. dalej jako ustawa lub u.o.o.ś) - odmówił wstrzymania natychmiastowego wykonania – decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W.(dalej RDOŚ) z dnia 19 listopada 2024 roku, znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn,, Budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku węzeł R. P.(z węzłem) – P.(węzeł B. na obwodnicy P.)".
Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.
Decyzją z dnia 19 listopada 2024 roku RDOŚ w W. po rozpatrzeniu wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 11 października 2021 roku określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, wskazując w pkt 7 decyzji, iż nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.
Gmina K., Stowarzyszenie oraz D. H. wnieśli o wstrzymanie jej natychmiastowego wykonania.
Gmina K. potrzebę wstrzymania natychmiastowej wykonalności decyzji upatrywała w fakcie, iż nie zostały rozpoznane uwagi stron, a rygor umożliwi inwestorowi kontynuowanie prac.
Stowarzyszenie podnosiło, że organ dokonał rozszerzenia podstaw i przesłanek nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. Wnioskodawca zaś nie wykazał, że zagrożony jest interes społeczny oraz pominął interes związany z ochroną przyrody.
Stowarzyszenie podnosiło, że w decyzji nieprawidłowo określono parametry przejść dla zwierząt co spowoduje znaczące oddziaływanie na drogi ciągłość korytarzy ekologicznych i populacje ssaków drapieżnych i kopytnych.
D. H. podnosił, że nadanie natychmiastowej wykonalności ze względu na aspekt społeczny jest nietrafiona ze względu na protesty społeczne przeciwko realizacji tego przedsięwzięcia. Wskazywał, że realizacja inwestycji stanowi zagrożenie zarówno dla środowiska naturalnego i codziennego życia mieszkańców.
Organ rozpoznając wniosek podnosił, że zgodnie z art. 108 § 1 k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, bądź ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony.
Organ wskazywał, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wydanej w pierwszej instancji ma charakter czasowy i jest ściśle związane z decyzją nieostateczną, bowiem odnosi swój skutek wyłącznie do czasu rozpoznania odwołania i zakończenia postępowania wydaniem decyzji ostatecznej.
Zgodnie z art. 86e ust.1 ustawy organ rozpoznający odwołanie od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, na wniosek strony, może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji.
Organ podkreślał, że wyżej powołany przepis, co do zasady ma analogiczne brzmienie do art. 135 k.p.a. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny – organ odwoławczy jest uprawniony do wstrzymania wykonania decyzji w uzasadnionych przypadkach. Do takich przypadków należy zaliczyć prawdopodobieństwo wadliwości decyzji nieostatecznej, wywołanie przez wykonanie decyzji nieodwracalnych skutków prawnych, zmianę okoliczności uzasadniających nadanie rygoru.
Przepis art. 86e ust.1 ustawy stanowi, że organ może wstrzymać – natychmiastową wykonalność decyzji wydanej w pierwszej instancji, a zatem organ działa w ramach uznania administracyjnego. Organ może wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględniając takie okoliczności jak np. wywołanie nieodwracalnego skutku prawnego czy wyrządzenie szkody, kierując się zasadą ogólną uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.
Organ podnosił, że wnioski skarżących w większości opierają się na próbie podważenia wystąpienia przesłanek przemawiających za nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji RDOŚ. Ich zdaniem brak jest zatem racjonalnego nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności bowiem przesłanka ważnego interesu społecznego jest sprzeczna z interesem ochrony środowiska.
Organ podnosił, że decyzja środowiskowa ma na celu określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, w tym wskazanie zagrożeń jakie mogą wystąpić w związku z jej realizacją oraz sposobów przeciwdziałania tym zagrożeniom. Decyzja ta nie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych.
Organ wskazywał na występujące różnice pomiędzy nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności i instytucji i wstrzymania natychmiastowej wykonalności.
W ocenie organu kontynuowanie procesu inwestycyjnego leży w interesie społecznym, o ile aktualne pozostają przesłanki o których mowa w art. 108 § 1 k.p.a. W celu weryfikacji tych przesłanek GDOŚ poddał analizie dokumentację przedmiotowej sprawy, w tym wniosek inwestora z 11 października 2021 roku o wydanie decyzji środowiskowej wraz z wnioskiem o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, zaskarżoną decyzję RDOŚ w W. z 19 listopada 2024 roku oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z załącznikami i uzupełnieniami.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 wydzielanie gruntów pod drogi publiczne stanowi cel publiczny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami(DZ.U z 2026 roku, poz. 399 dalej u.g.n).
Budowa drogi ekspresowej, której celem jest zmniejszenie ruchu tranzytowego z miejscowości przecinanych przez istniejącą drogę krajową nr 12, w szczególności R. i Z. i wiążących się z tym uciążliwości(kongestia, spadek bezpieczeństwa ruchu, emisja zanieczyszczeń, degradacja nawierzchni), poprawa warunków ruchu(przepustowość, prędkość) oraz bezpieczeństwa drogowego, poprawa warunków środowiskowych(w szczególności mieszkańców zamieszkujących w sąsiedztwie istniejącej drogi krajowej nr 12), upłynnienie ruchu, zmniejszenie emisji spalin oraz poziomu hałasu oraz umożliwienie aktywizacji gospodarczej terenów zlokalizowanych w sąsiedztwie drogi, mieści się w granicach interesu społecznego.
Analizowane przedsięwzięcie – budowa drogi ekspresowej [...] do R. do P. jest zgodne ze,, Strategią Zrównoważonego Rozwoju Transportu do 2023 roku " przyjętą uchwałą nr 105 Rady Ministrów z 24 września 2019 roku(MP z 2019 roku, poz. 1054). Głównym celem krajowej polityki transportowej jest zwiększenie dostępności transportowej kraju, poprawa bezpieczeństwa uczestników ruchu i efektywności sektora transportowego poprzez stworzenie zrównoważonego, innowacyjnego i przyjaznego systemu transportu. Organ podkreślał, że transport drogowy jest najczęściej używanym i jednocześnie niebezpiecznym sposobem przewozu. Niedostatki w tym zakresie generują koszty społeczne(wypadki). Poprawę w tym zakresie może przynieść budowa sieci autostrad, dróg ekspresowych, obwodnic miast. Przedmiotowy odcinek drogi o statusie drogi ekspresowej [...] został wpisany do programu,, Budowy Dróg Krajowych na lata 2014 -2023(z perspektywą do 2025 roku).
W związku z tym organ wskazywał, że analizowane przedsięwzięcie jest inwestycją ogólnospołeczną i ogólnokrajową, bowiem dotyczy i jest realizowane na potrzeby całego społeczeństwa i państwa.
W ocenie organu odwoławczego na obecnym etapie postępowania nie zaistniały przesłanki, które obligowały by organ do wstrzymania natychmiastowej wykonalności. Zmianie nie uległy okoliczności uzasadniające nadanie rygoru. Wartości, których ochrona uzasadniała natychmiastowe wykonanie decyzji, określone w art. 108 § 1 k.p.a. tj. inny interes społeczny oraz wyjątkowo ważny interes strony nadal tej ochrony potrzebują. Droga ekspresowa stanowi inwestycję celu publicznego, co świadczy o jego szczególnym charakterze z punktu ogółu. W aktach sprawy nie ma żadnej informacji mogącej wskazywać na bezzasadność dalszej ochrony powyższych wartości. Organ także nie dopatrzył się, by wykonanie decyzji miało wywołać nieodwracalne skutki prawne.
Skargi na postanowienie GDOŚ z 27 marca 2026 roku wnieśli Stowarzyszenie [...] z siedzibą w B. oraz D. H..
Stowarzyszenie zaskarżonemu w ten sposób postanowieniu zarzucało naruszenie: 1) art. 86e ust. 1 o.o.ś. - poprzez nieuwzględnienie celu wskazanego przepisu i uznanie, że skoro decyzja środowiskowa nie prowadzi wprost do realizacji przedsięwzięcia, a jedynie do ubiegania się o wydanie decyzji zezwalających na jego realizację, jej wykonanie nie może doprowadzić do żadnych negatywnych skutków, co w konsekwencji doprowadziło do wydania błędnego rozstrzygnięcia o odmowie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji środowiskowej;
- 2) art. 86e ust. 1 o.o.ś. w zw. z art. 7 k.p.a. - poprzez wadliwą wykładnię sformułowania "uzasadnione przypadki", a w konsekwencji błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie brak jest okoliczności, które wskazują, iż wykonanie decyzji spowodowałoby realne, negatywne skutki w środowisku, pomimo jednoczesnego uznania, że "realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia wiąże się z oddziaływaniem na środowisko, w tym również na ciągłość korytarzy ekologicznych i populacje ssaków drapieżnych i kopytnych ", podczas gdy - przy uwzględnieniu faktu, że prawdopodobieństwo powstania szkód w środowisku w razie wykonania decyzji środowiskowej odnosić należy do ryzyka związanego z realizacją samego przedsięwzięcia - takie okoliczności zaszły i zostały uprawdopodobnione we wniosku;
- 3) art. 86e ust. 1 o.o.ś. w zw. z art. 7 k.p.a. - poprzez błędne dokonanie ważenia wartości w ramach samego interesu publicznego, dając prymat "interesowi społecznemu" rozumianemu jako zwiększenie dostępności transportowej kraju, rozwój gospodarczy i swoiście pojmowane "bezpieczeństwo obywateli", a niewzięcie pod uwagę interesu ochrony środowiska i przyrody;
- 4) art. 7 k.p.a. - poprzez dowolne, a nie swobodne rozstrzygnięcie sprawy, dokonane z naruszeniem granic uznania administracyjnego.
Skarżące Stowarzyszenie podnosiło, że organ rozpoznając wniosek o wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji środowiskowej nie uwzględnił celów, które zgodnie z wolą ustawodawcy miał realizować art. 86e ust.1 ustawy. Organ wadliwie uznał decyzję środowiskową jedynie za rozstrzygnięcie wstępne, a co za tym idzie – za decyzję która samoistnie nie wywołuje bezpośrednich skutków w środowisku.
Skarżący wskazywał, że przy rozpatrywaniu takiego wniosku należy brać pod uwagę skutki jakie planowane przedsięwzięcie będzie miało dla środowiska oraz ich nieodwracalność.
Wykładnia pojęcia,, uzasadnione przypadki ‘’ dokonana przez organ nie nieprawidłowa i nie uwzględnia zmiany ustawy z dnia 30 marca 2021 roku. Obecnie odwoływanie się do faktu, że decyzja środowiskowa jest decyzją,, pośrednią’’ i sama w sobie nie może prowadzić do wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest prawidłowe z uwagi na brzmienie przepisów art. 86e i art. 86f ustawy. Generalnym celem wstrzymania decyzji środowiskowej powinno być zapobieżenie realizacji przedsięwzięcia zanim zostanie poddane kontroli sądowej.
Zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie nie zaistniały okoliczności związane z interesem społecznym, które świadczyłoby o możliwości nadania decyzji środowiskowej rygoru natychmiastowej wykonalności. Podnosił, że nawet jeśli uznać, że budowa drogi ekspresowej jest inwestycją celu publicznego i realizuje interes społeczny, to już z pewnością nie można stwierdzić, że do jej realizacji jest niezbędna w trybie natychmiastowym. Nie została spełniona podstawowa przesłanka nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, a mianowicie nie zaistniała przesłanka,, niezbędności ‘’ szybszego niż standardowe rozpoczęcia wykonywania decyzji. Sprawna realizacja drogi nie musi równać się równać konieczności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Zdaniem skarżącego organ nie rozważył wszystkich okoliczności faktycznych (w tym: istnienia interesu społecznego w postaci ochrony środowiska i przyrody, istnienia zarzutów sformułowanych względem decyzji środowiskowej w odwołaniu).
Skarżący argumentował, że organ rozważając zasadność wniosku o wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji środowiskowej powinien zbadać prawdopodobieństwo jej wadliwości czego nie uczynił. Organ powinien wziąć pod uwagę, że od niespełna półtora roku odwołanie od decyzji środowiskowej nie zostało rozpoznane, podczas gdy w tym czasie inwestor w tym czasie mógł realizować inwestycję.
Zdaniem skarżącego w sprawie zachodzą,, uzasadnione przypadki ‘’ przemawiające za koniecznością wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji.
- - organ wydając decyzję środowiskową naruszył przepisy art. 66 ust.1 pkt 2 lit.a) w związku z art. 66 ust.1 pkt 6a lit.e) w związku z art. 62 ust.1 pkt 1 lit.a) ustawy w związku z oparciem rozstrzygnięcia na wadliwych ustaleniach raportu w zakresie analizy oddziaływania drogi [...] na sieć korytarzy ekologicznych i ochronę łączności ekologicznej,
- - naruszenie art. 61 ust.1 pkt 3b ustawy w związku z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaakceptowanie wadliwego raportu, który zawiera braki, uchybienia i błędy, które powodują, że nie może on stanowić podstawy merytorycznej do wydania prawidłowej decyzji,
- - naruszenie art. 61 ust.1 pkt 1 lit. a- g w związku z art. 66 ust.1 pkt 2 lit.a), art. 66 ust.1 pkt 6a lit.e) ustawy w związku z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.
Zdaniem skarżącego realizacja przedsięwzięcia na warunkach określonych w decyzji środowiskowej doprowadzi do trudnych, a wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków dla środowiska naturalnego ponieważ została oparta na wadliwym raporcie. Zrealizowanie inwestycji na warunkach określonych w decyzji środowiskowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności doprowadzi do negatywnego wpływu inwestycji na populacje ssaków drapieżnych i kopytnych, w tym chronionego gatunku(wilk).
Skarżący D. H. zarzucał naruszenie:
- - przepisów proceduralnych – art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez wybiórcze a nie pełne rozpoznanie zarzutów do rygoru natychmiastowej wykonalności, dowolną ocenę materiału dowodowego, art. 135 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że brak podstaw do wstrzymania wykonania decyzji, mimo, ze zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo do wyrządzenia znacznej szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Nadto skarżący wskazywał na naruszenie zasady proporcjonalności poprzez niewłaściwe wyważenie interesu społecznego i indywidualnego.
Zdaniem skarżącego kluczowe znaczenie ma fakt, iż decyzja środowiskowa została oparta na niepełnym materiale dowodowym. Organ odwoławczy uznał, że zachodzi potrzeba przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego i dlatego wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień oraz uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, co jednoznacznie wskazuje, że materiał nie był kompletny i nie wystarczający do dokonania rzetelnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Skarżący podkreślał, że wstrzymanie wykonania decyzji jest szczególnie uzasadnione w sytuacji gdy istnieją poważne wątpliwości co do kompletności materiału dowodowego lub prawidłowości ustaleń faktycznych(wyrok NSA z 6 czerwca 2018 roku, II OSK 1831/16).
Kontynuowanie realizacji inwestycji w oparciu o decyzję wydana na podstawie niepełnego materiału dowodowego doprowadziłoby do sytuacji, w której ewentualne późniejsze uchylenie decyzji miałoby wręcz charakter wyłącznie formalny, bez możliwości odwrócenia skutków faktycznych już podjętych działań inwestycyjnych.
Organ nie przeprowadził pogłębionej analizy ryzyk dla środowiska wynikających z faktu realizacji inwestycji.
W przypadku decyzji środowiskowej oraz dużych inwestycji infrastrukturalnych występuje konieczność szczególnie ostrożnego podejścia do kwestii wykonalności decyzji.
W odpowiedzi na skargi organ wnosił o ich oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargi nie zasługują na uwzględnienie.
W pierwszym rzędzie należy wyjaśnić, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", stanowiącym, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przedmiotem skargi w kontrolowanej sprawie jest postanowienie GDOŚ odmawiające wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji RDOŚ z 19 listopada 2024 roku, ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku) węzeł R. P. z węzłem P. (węzeł B. na obwodnicy P.).
Wobec tak zakreślonego przedmiotu stwierdzić należy, że przedmiotem sporu jest prawidłowość dokonanej przez GDOŚ oceny spełnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań.
Podstawą prawną postanowienia był art. 86e powoływanej wyżej ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Stosownie do art. 86e ust. 1 ustawy ooś. organ rozpatrujący odwołanie od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, na wniosek strony, może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie tej decyzji. Zgodnie natomiast z art. 135 k.p.a., organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji.
Zastosowanie ochrony tymczasowej w toku postępowania w postaci wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy. Jej realizacja może nastąpić tylko w przypadku zaistnienia przesłanek, przy czym okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny. Nie wystarczy przywołanie tez, niepopartych faktami ani odnoszących się do nich dowodów, nie mogą zatem stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji.
Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania konieczne jest bowiem wykazanie na czym polegać i z czego wynikać będą trudne do odwrócenia skutki oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ogólnikowe twierdzenia pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń nie są przesłanką do nadania takiej ochrony.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżących podnoszących błąd wykładni art. 86e ust. 1 o.o.ś., należy zauważyć, że dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania decyzji konieczne jest wykazanie, na czym polegają i z czego wynikają "uzasadnione przypadki" wobec wnioskodawców. Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia opartego na stosownych wyliczeniach i konkretnych danych, nie są przesłanką do zastosowania takiej ochrony, bowiem złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków z niej wynikających. W niniejszej sprawie okoliczności takich, w konkretny i udowodniony sposób odnoszący się do wnioskodawców, nie podano. Nie wskazano bowiem rozmiarów szkody oraz gdzie i w jakim konkretnym zakresie miałaby wystąpić. Nie wyjaśniono również dlaczego, według skarżących szkoda ta jest znaczna. Ponadto nie uzasadniono w sposób przekonujący, dlaczego skutki wykonania kwestionowanej decyzji będą trudne do odwrócenia, skoro istnieje możliwość rekompensaty środowiskowej.
Przy ocenie, czy mamy do czynienia z "uzasadnionym przypadkiem", należy uwzględnić bowiem również inne okoliczności, które w chwili orzekania przez organ w kwestii wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji środowiskowej wskazywałyby, że szkoda w środowisku może powstać już, w danym momencie lub w niedalekiej przyszłości. Należy zauważyć, że z hipotetyczną szkodą w środowisku można mieć do czynienia w przypadku każdego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, jednakże przy rozstrzyganiu kwestii wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji środowiskowej istotne jest, czy w związku z wykonaniem tej decyzji ewentualna szkoda może powstać w nieodległym miejscu i czasie. Powoływanie się przez skarżące stowarzyszenie na wadliwość sporządzonego raportu środowiskowego w zakresie analizy oddziaływania drogi [...] na sieć korytarzy ekologicznych i ochronę ekologiczną stanowi merytoryczną ocenę dokumentacji zgromadzonej w sprawie. W ramach przedmiotowego postępowania Sąd nie może przesądzać o stawianych raportowi zarzutów.
Jak już wspomniano, ocena podjętego w sprawie rozstrzygnięcia musi uwzględniać kontekst systemowy - decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej, której celem jest zmniejszenie ruchu tranzytowego z miejscowości przecinanych przez istniejącą drogę krajową nr [...], w szczególności R., Z. i wiążących z tym uciążliwości. Jest inwestycją ogólnospołeczną, regionalną, realizowaną na potrzeby szczególnie uczestników ruchu drogowego i mieszkańców miejscowości zamieszkujących w sąsiedztwie istniejącej drogi krajowej nr [...].. Nie budzi zatem wątpliwości, że jego realizacja stanowi cel publiczny o ważnym interesie gospodarczym kraju, przekładającym się na interes społeczny oraz ważny interes inwestora. Potrzeba realizacji przedmiotowej inwestycji i wagi tej inwestycji wynika z faktu, że analizowany odcinek drogi został wpisany w załącznik do,, Programu Budowy Dróg Krajowych na lata 2014 -2023(perspektywa 2025 r przyjętego uchwałą nr 156/2015 Rady Ministrów z dnia 8 września 2015 roku i zmieniony uchwałą Rady Ministrów z dnia 25 maja 2017 roku – pozycja nr 23 – zadanie [...] R. – L..
Celem publicznym, w rozumieniu art. 6 pkt 1 u.g.n., jest też wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji. Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z art. 3 pkt 50 prawo ochrony środowiska, pod pojęciem zrównoważonego rozwoju należy rozumieć taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń.
W ocenie Sądu sama długość postępowania odwoławczego nie może jednoznacznie przesądzać o wadliwości decyzji organu pierwszej instancji. Długi czas rozpoznawania odwołania może wynikać z legalnych i w pełni uzasadnionych przyczyn merytorycznych. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności(art. 15 k.p.a.), organ II instancji ma obowiązek ponownie rozpatrzeć sprawę w jej całokształcie, a nie tylko skontrolować treść decyzji organu I Instancji. Sprawy z zakresu ochrony środowiska ze swojej natury maja skomplikowany charakter i wymagają drobiazgowej weryfikacji faktów. Nadto zgodnie z art. 136 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postepowanie wyjaśniające.
Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.