Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].12.2010 r., znak: [...] nakazującej M. G. rozbiórkę garażu typu "blaszak" o wyim. 5,0 x 3,0 m, usytuowanego na działce nr cw. [...] przy ul. [...] w [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
W trakcie czynności kontrolnych ustalono, że na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], której wieczystym użytkownikiem jest [...] S.A., zlokalizowane są cztery budynki. Dwa garaże typu "blaszak" oraz dwa obiekty drewniane pełniące funkcję komórek gospodarczych. Ustalono, że obiekt budowlany oznaczony na załączonym do protokołu szkicu sytuacyjnym numerem [...], stanowi własność skarżacej M. G. Według jej oświadczenia powstał w 1998r. w miejscu zniszczonych komórek drewnianych po interwencji straży miejskiej i administracji [...]. Budynek służy do przechowywania opału oraz jako pomieszczenie gospodarcze. M. G. na w/w budynek nie posiada wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Nie występowała również do Prezydenta Miasta [...] z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
Z informacji [...] SA, Oddział Gospodarki Nieruchomościami w [...] - pismo z dnia 10.05.2010 wynika, że przedmiotowy obiekt powstał bez wiedzy i zgody [...] S.A. Organ nadzoru budowlanego ustalił ponadto, że zgodnie z miejscowym szczegółowym planem zagospodarowania przestrzennego dzielnicy "[...]" w [...] (Uchwała Rady Miasta w [...] Nr [...] z dnia [...].11.1994 r. Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...].12.1994 r.) w/w działka w 1998 r. położona była na terenie oznaczonym symbolem [...] - adaptacja zabudowy bez zmiany funkcji z możliwością remontów kapitalnych i modernizacji istniejącego budynku. Oczyszczenie przestrzeni wewnątrzblokowych z substandardowej zabudowy garażowej i wszelkiego rodzaju budek (poza obiektami wskazanymi w planie do adaptacji), na rzecz kameralnych wnętrz wypoczynkowych z małą architekturą i placami zabaw dla dzieci. Zgodnie z w/w planem nowe garaże mogły powstać jedynie w miejscach wskazanych na rysunku planu. Na działce nr [...] takich miejsc nie przewidziano.
Obecnie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dzielnicy "[...]" w [...] zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej [...] Nr [...] z dnia [...].XI.1999 r. opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z 2000 r.,nie przewiduje na działce [...] miejsc pod budowę zarówno garaży, jak i budynków gospodarczych. Działka położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...] - "przeznaczenie podstawowe terenu - zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna","istniejącej zabudowy z koniecznością remontów kapitalnych i modernizacji budynków poniemieckich" z dopuszczeniem usług nieuciążliwych.
Organ i instancji stwierdzając, że samowolnie wybudowany obiekt nie jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a zwłaszcza z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r.,na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nakazał M. G. rozbiórkę garażu typu "blaszak" o wym. 5,0 x 3,0 usytuowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...].
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wskazując w uzasadnieniu, że z uwagi na postanowienia planu zagospodarowania przestrzennego brak było możliwości legalizowania obiektu.
Skargę do Sądu złożyli M. G. i A. M., którzy wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2010r. ponieważ ich zdaniem obiekt znajdujący się na działce [...] nie jest on trwale związany z gruntem i nie posiada żadnych instalacji ani też innych urządzeń. Jego całość techniczno - użytkowa wskazuje na możliwość przeniesienia go w całości w inne miejsce, co w świetle art. 3 pkt.l lit. "b" Prawa budowlanego nie kwalifikuje go do kategorii obiekt budowlany w rozumieniu Prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Odrzuceniu podlega skarga A. M., z uwagi na brak interesu prawnego po stronie skarżącego we wniesieniu skargi.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269)zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy kto ma w tym interes prawny. Natomiast wedle treści art. 50 § 2 p.p.s.a., inny podmiot, który nie ma interesu prawnego jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy to uprawnienie przyznają mu przepisy ustawy. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa zatem ściśle krąg podmiotów, które mogą skutecznie dochodzić swoich spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podmioty takie mają obowiązek wylegitymować się "interesem prawnym", który ma "charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji" (J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz Warszawa 2006, s. 134). Interes prawny w ujęciu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest pojęciem obiektywnym, nie wynikającym z subiektywnego przeświadczenia skarżącego czyjego interpretacji przepisów prawa administracyjnego, lecz z konkretnego brzmienia przepisu, który ustanawia dla skarżącego konkretne prawa lub nakłada na niego określone obowiązki.
W świetle powyższych uwag zauważyć należy, że podmiot wnoszący skargę musi wylegitymować się interesem prawnym opartym na przepisach prawa. W innym przypadku jego skarga podlega odrzuceniu.
W rozpatrywanej sprawie A. M. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 201 Or. ponieważ decyzje te nie zostały skierowane do A. M. i nie dotyczą jego praw i obowiązków. Skarżący A. M. oświadczył na rozprawie, że otrzymał inną decyzję niż wymieniona w skardze, która dotyczyła innego obiektu stanowiącego jego własność. Przebieg rozprawy oraz zgromadzony w sprawie matewriał dowodowy potwierdził, że w sprawie niniejszej interesem prawnym wykazała się natomiast skarżaca M. G. która na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] postawiła obiekt oznaczony na załączonym do protokołu szkicu sytuacyjnym numerem 2 i do której organy kierowały zaskarżone decyzje.
W niniejszej sprawie skarżący nie ma więc interesu prawnego we wniesieniu skargi, ponieważ nie wykazał związku pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a zaskarżonym aktem organu administracji publicznej. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997 nr 2, poz. 89).
Osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.