Uzasadnienie
W dniu 28 września 2010 r. (data prezenty Sądu) wpłynęło do Sądu pismo T. L. reprezentowanego przez radcę prawnego M. K., datowane na dzień 24 września 2010 r., zatytułowane "skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 715/10". Pismo to, Sąd potraktował jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2010 r., którym odmówiono T. L. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa - sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyń niedopuszczalną jak również skargę kasacyjną której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 wymienionej ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 194 § 2 wymienionej ustawy, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługujące na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia sądu I instancji.
W przedmiotowej sprawie postanowienie Sądu z dnia 19 sierpnia 2010 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 sierpnia 2010 r., natomiast zażalenie na powyższe postanowienie złożone zostało w dniu 24 września 2010 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.