Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] z uwagi na to, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W dniu 2 sierpnia 2010 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna T. L. złożona od wymienionego postanowienia Sądu, w której skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...].
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, iż składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie omyłkowo zaadresował przesyłkę zawierającą skargę do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazał także, że skargę przesłał do niewłaściwego organu w dniu 19 marca 2010 r., a więc 5 dni przed upływem 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego otrzymał skargę w dniu 22 marca 2010 r. Jako niewłaściwy organ przekazał skargę postanowieniem z dnia 26 marca 2010 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W ten sposób Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego otrzymał skargę dopiero w dniu 29 marca 2010 r.
Ponadto, uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący wskazał, że pomimo pouczenia organu nieprawidłowo skierował skargę, lecz w sprawie działał bez pełnomocnika. Zgodnie z art. 65 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego na podstawie wydanego postanowienia. W niniejszej sprawie organ wydał postanowienie w sprawie przekazania przedmiotowej skargi dopiero po terminie do jej wniesienia. Z tego względu skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa – Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
W ocenie Sądu wnioskodawca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnił, że nie dokonał czynności w terminie bez braku swojej winy. Okoliczności wymienione przez skarżącego T. L., we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie mogą w ocenie Sądu w żadnym wypadku świadczyć o braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi. Nie są to bowiem okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W szczególności za taką okoliczność nie można uznać tego, iż skarżący omyłkowo zaadresował przesyłkę zawierającą skargę oraz tego że w postępowaniu administracyjnym nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Tym bardziej okoliczności te nie mogą świadczyć o braku winy skarżącego, gdyż organ w pouczeniu zaskarżonej decyzji wskazał właściwy i aktualny adres swojej siedziby oraz sposób w jaki należy wnieść skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.