Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 listopada 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 544/15

Uzasadnienie

1. I. Stan sprawy
2. 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] stwierdził, że odwołanie K. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] nakazującej K. G. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości występujących w budynku mieszkalnym przy ul. D. [...] w W. poprzez naprawę: zniszczonej konstrukcji drewnianej budynku, drewnianych stropów i więźby dachowej wraz z pokryciem dachu, wymianę instalacji elektrycznej, zapewnienie połączenia w pomieszczeniach kuchennych przewodów wentylacyjnych i wykonanie remontu kominów ponad dachem oraz zakazującej użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. D. [...] w W. do czasu usunięcia ww. nieprawidłowości i wykonanie tynku oraz podłóg w lokalu nr [...], jak również wymianę stolarki okiennej i drzwiowej oraz naprawę ścian osłonowych w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna - zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa dla jego wniesienia.

Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409).

W uzasadnieniu postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] adresowana do K. G. została odebrana za pokwitowaniem, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 12 listopada 2012 r. (podpis K. G.). W decyzji tej zawarta była informacja o trybie i terminie wniesienia odwołania. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem 26 listopada 2012 r. K. G. nadał odwołanie w placówce pocztowej w dniu 11 grudnia 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 129 § 2 kpa.

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.

Odnosząc się do zarzutów K. G. dotyczących upomnienia z dnia 28 listopada 2014 r. nr [...] organ wyjaśnił, że upomnienie stanowiące wezwanie do wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] jest czynnością poprzedzającą wszczęcie postępowania egzekucyjnego w tej sprawie i nie stanowi rozstrzygnięcia organów administracji publicznej w rozumieniu przepisów kpa. Tym samym na upomnienie to nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.

1. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron
2. 2. Skargę na postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. G., zarzucając, że postanowienie to jest wadliwe i powinno zostać uchylone. Podniósł, że organ II instancji w ogóle nie odniósł się do istoty odwołania, a jedynie ograniczył się do stwierdzenia, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 kpa.

W dniu 22 lutego 2015 r. skarżący złożył pismo procesowe będące uzupełnieniem skargi, w którym zarzucił naruszenie:

1. 1) art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanej z naruszeniem przepisów postępowania, w tym szybkości, tj. art. 12 kpa poprzez wydanie decyzji przez organ I instancji dopiero w dniu [...] listopada 2012 r., tj. po 18 miesiącach od momentu dokonania oględzin budynku mieszkalnego przy ul. D. [...] w W., które miało miejsce w dniu 31 maja 2011 r.;
2. 2) art. 136 kpa przez jego niezastosowanie z urzędu w sytuacji, gdy od momentu wydania decyzji przez organ I instancji w dniu [...] listopada 2012 r. do momentu wydania postanowienia przez organ II instancji w dniu [...] stycznia 2015 r. upłynęły ponad 2 lata, a zarówno decyzja, jak i postanowienie miały rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na występujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia;
3. 3) naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa:
4. a) polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], poza argumentem naruszenia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, tj. naruszenia 129 kpa, w sytuacji gdy ewidentne jest naruszenie przepisów postępowania przez organ I instancji, w związku z rażącym

Sygn. akt VII SA/Wa 544/15 opóźnieniem w wydaniu decyzji i to szczególnie decyzji z rygorem natychmiastowego wykonania;

1. b) przez zaniechanie przez organ zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, pozwalającego na sformułowanie nakazów zmierzających do usunięcia nieprawidłowości w budynku mieszkalnym, do czego organ był zobowiązany art. 77 § 1 kpa, przez co nie wykazał należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego;
2. 4) art. 66 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 108 § 1 kpa, w związku z nadaniem decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji, gdy od momentu powzięcia przez organ I instancji informacji o istnieniu stanu zagrożenia bezpieczeństwa życia i mienia do momentu wydania decyzji opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności oraz zakazem użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...][...] w W., upłynęło 18 miesięcy;
3. 5) art. 66 ustawy Prawo budowlane przez ogólnikowe ustalenie zakresu stwierdzonych nieprawidłowości i sposobu ich likwidacji;
4. 6) art. 61 ustawy Prawo budowlane przez uznanie, że właściciel nie wykonuje swoich obowiązków polegających na utrzymaniu budynku w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie wziąwszy pod uwagę charakteru budynku oraz, że użytkowanie obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem nie oznacza konieczności zapewnienia obiektowi najwyższego standardu, tj. dostępu do wszelkich instalacji i urządzeń, jakie obecnie są stosowane (Wyrok NSA z 28 czerwca 2000 r., II SA/Kr 2399/99, niepubl).

Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu opinii rzeczoznawcy (biegłego) sądowego z zakresu budownictwa z 1989 r. celem wyjaśnienia istotnych wątpliwości co do stanu i charakteru budynku mieszkalnego.

1. 3. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
2. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

4. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy

Sygn. akt VII SA/Wa 544/15 organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy

Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

1. 0. postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami
2. 1. wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
3. 5. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołanie K. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] nakazującej K. G. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości występujących w budynku mieszkalnym przy ul. D. [...] w W. poprzez naprawę: zniszczonej konstrukcji drewnianej budynku, drewnianych stropów i więźby dachowej wraz z pokryciem dachu, wymianę instalacji elektrycznej, zapewnienie połączenia w pomieszczeniach kuchennych przewodów wentylacyjnych i wykonanie remontu kominów ponad dachem oraz zakazującej użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. D. [...] w W. do czasu usunięcia ww. nieprawidłowości i wykonanie tynku oraz podłóg w lokalu nr 5, jak również wymianę stolarki okiennej i drzwiowej oraz naprawę ścian osłonowych w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna - zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

1. 6. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Jak wynika z akt sprawy, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] została

Sygn. akt VII SA/Wa 544/15 doręczona K. G. w dniu 12 listopada 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. Odbiór przesyłki skarżący pokwitował osobiście. W decyzji zostało zawarte pouczenie o prawie, terminie i trybie złożenia odwołania od tej decyzji.

Odwołanie K. G. nadał w urzędzie pocztowym w dniu 11 grudnia 2014 r.

Słusznie organ uznał, że zestawienie tych dat wskazuje, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa, a uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.

7. Wskazać należy, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowi rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, bowiem oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości - art. 16 § 1 kpa.

Bez wpływu natomiast na ocenę terminowości odwołania K. G. pozostaje kwestia związana z datą wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]. Kwestia ta mogłaby być przedmiotem skargi na bezczynność organu bądź przewlekłość postępowania administracyjnego. Jednakże w niniejszej sprawie zarzuty w tym przedmiocie są bezprzedmiotowe.

1. 8. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.
2. 9. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.