Uzasadnienie
W dniu 5 maja 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy A. S., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić adwokata z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca wspólnie z żoną utrzymują się z dochodów w wysokości 1.804,85 złotych brutto miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód wnioskodawcy uzyskiwany z tytułu renty w wysokości 553,69 złotych oraz małżonki emerytury w wysokości 1.251,16 złotych brutto miesięcznie.
Na potwierdzenie powyższego załączono do wniosku kserokopię przekazów pocztowych z których wynika, że wnioskodawca otrzymuje netto 490, 86 złotych zaś żona 1.041,56 złotych.
Skarżący zakreślił w formularzu, że posiada dom o pow. 120 m², nieruchomość rolną o pow. 1,48 ha oraz samochód osobowy marki Volkswagen-Passat z 1993r.
Wnioskodawca zaznaczył, że wspólnie z żoną są osobami schorowanymi w związku z czym nie podejmują dodatkowych prac zarobkowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że uzyskiwane dochody nie wystarczają na godziwe zabezpieczenie potrzeb życiowych, na pokrycie różnych wydatków (gaz, woda, prąd itp.) oraz zakup leków.
Mając na względzie wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę i jego małżonkę oraz wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie sprawy wynoszą 500,00 złotych (wpis sądowy od skargi) uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.