Uzasadnienie
W dniu 17 marca 2016r. do Sądu wpłynął wniosek J. R. o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową i majątkową.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu umowy o pracę na 5/18 etatu w wysokości 910,00 złotych miesięcznie. Podał, że posiada dom o pow. 75 m² oraz budynek gospodarczy o pow. 47, 5 m². Dodał, że dom otrzymał w drodze darowizny od dziadków. Oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych, papierów wartościowych, wierzytelności ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5000 złotych.
Wnioskodawca wskazał, że ponosi miesięcznie następujące koszty tj. opłatę za energię elektryczną w wysokości 30,00 złotych, dojazdy do pracy 100 złotych, wyżywienie -500 złotych, wywóz śmieci 6,00 złotych, telefon - 70,00 złotych, woda i ścieki 10,00 złotych, podatek od nieruchomości 30,00 złotych, internet 56,00 złotych, gaz 30,00 złotych, opał 150,00 złotych oraz pozostałe wydatki (środki czystości, odzież, itp.-100 złotych.
Wnioskodawca podniósł, że uzyskiwane dochody nie wystarczają czasami na skromne utrzymanie. Zaznaczył, że jest zapożyczony u rodziny na kwotę 1500 złotych.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawca jest na tyle niski, że nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. W tej sytuacji stwierdzono, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.