Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 grudnia 2012 r. skarżący w osobach S. K., K. K. i K. K. zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez solidarne uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 złotych oraz nadesłanie 1. odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwania zostały doręczone wszystkim skarżącym w dniu 9 stycznia 2013 r. A zatem skarżącym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 16 stycznia 2013 r.
Jak wynika z akt sprawy na ww. wezwania Sądu, skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 grudnia 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Następnie prawomocnymi postanowieniami z dnia 25 marca 2013 r. referendarz sądowy odmówił S. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika oraz odmówił K. K. i K.K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika. Ponadto postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 376/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 grudnia 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z tych względów, zarządzeniem z dnia 31 maja 2013 r. skarżący zostali wezwani do wykonania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 grudnia 2012 r. w przedmiocie wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 złotych. Wezwanie to zostało doręczone wszystkim skarżącym w dniu 11 czerwca 2013 r. A zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie upłynął w dniu 18 czerwca 2013 r. W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego, strona ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Wpis od skargi nie został natomiast uiszczony, co wynika z ustaleń Sądu (k-165 verte).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z przepisu tego wynika zatem, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy skarżący w niniejszej sprawie S. K., K. K. i K.K. już po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, lecz w siedmiodniowym terminie zakreślonym dla uiszczenia wpisu od skargi, ponownie wystąpili o przyznanie prawa pomocy.
Sąd stwierdza w związku z tym, że ponowne wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniach: z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 616/07 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpi do sądu ponownie o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne wystąpienie z żądaniem przyznania prawa pomocy.
Wystąpienie z ponownym wnioskiem jest uprawnieniem strony, gdyż rozstrzygnięcie kwestii wpadkowej, jaką jest sprawa przyznania prawa pomocy, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, nie chroni ono jednak przed skutkami niezastosowania się do wezwania sądu.
W razie zatem bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd zobowiązany jest odrzucić skargę. Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09; postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro zatem skarżący nie uiścili w wyznaczonym terminie należnego wpisu od skargi, a złożony przez nich kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerwał biegu tego terminu, to skarga S. K., K. K. i K. K., na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.
Ponadto wskazania wymaga, że stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy w terminie nie uzupełniono jej braków.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 1. odpisu skargi, do chwili obecnej nie wykonali tego wezwania.
Wobec nie wykonania przez skarżących ww. wezwań w terminie, skarga podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.