Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 4 października 2017 r. reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.
Zgodnie z zrządzeniami z dnia 21 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z dnia 27 grudnia 2017 r., wezwał każdego ze skarżących reprezentowanych przez pełnomocnika na podstawie § 2 pkt 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie po 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 2 stycznia 2018 r. W związku z powyższym termin 7-dniowy upłynął z dniem 9 stycznia 2018 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 22 stycznia 2018 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi od J. F. i P. F. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność strony skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.
Z tego też względu orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 3 ppsa.