Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia 28 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd o ustanowieniu pełnomocnika dla J. W. Ustanowiony pełnomocnik wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r. przywrócono J. W. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2011 r.
W dniu 15 października 2013 r. odbyła się rozprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie z ww. skargi kasacyjnej – sygn. akt II OSK 1133/12, w której brał udział pełnomocnik skarżącej.
W dniu 27 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącej – adw. A. R. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II OSK 1133/12. Pełnomocnik złożył oświadczenie, że koszty udzielonej z urzędu pomocy prawnej nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Wniósł o przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej w uwagi na zawiły charakter sprawy (kilkanaście decyzji administracyjnych, postanowień, wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 5 listopada 2010 r. oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie II OSK 1133/12. Wskazany pełnomocnik nie prowadził sprawy w pierwszej instancji.
§ 18 ust. 1 pkt c) ww. rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwsze instancji w innej sprawie – 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) ww. rozporządzenia za sporządzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. § 19 pkt 1) tego rozporządzenia stanowi natomiast, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Według § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 360,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (150 % z 240 zł – z uwagi na zawiły charakter sprawy) oraz kwota 82,80 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 442,80 złotych.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.