Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. W. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2997,84 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany na wsi liczący 63 lata, dwie działki na wsi (V klasa użytku rolnego) o łącznej pow. 0,35 ha. Podała, że jest zobowiązana do spłaty kredytu do czerwca 2011 r. Kwota jaka pozostaje do spłaty na koniec kwietnia 2011 r. to 592,72 zł. Miesięczne wydatki poniesione w miesiącu kwietniu jakie strona wskazała, to: czynsz 553,77 zł., telewizor 126 zł., PZU 113,97, życie i środki czystości oraz kosmetyki 830 zł., leki 317,94 zł., telefon 207,87 zł., znaczki pocztowe 92,55 zł., ksero 113,16 zł., materiały biurowe 14,48 zł., odsetki i prowizje bankowe 12,78, trzy wpisy do WSA w Białymstoku 300 zł., przejrzenie akt w H. 13 zł. Podała, że są z mężem osobami schorowanymi i nie czerpią dochodów z działek. Wskazała, że ponosi wysokie koszty prowadzenia postępowań administracyjnych i sądowych.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. W. uznać należy, iż uzasadnione jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniając sytuację materialną przedstawioną we wniosku uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie opłacić zawodowego pełnomocnika bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z tego też względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni z mężem są osobami na tyle ubogimi, że ich rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają im wywiązanie się z obowiązku partycypowania w pozostałych w sprawie kosztach postępowania sądowoadministracyjnego, tj. ewentualnych opłatach kancelaryjnych oraz kosztach postępowania kasacyjnego.
Należy zauważyć, że wnioskodawczyni posiada mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany (remont aktualnie przerwany), dwie działki. Dochód z którego się utrzymuje wraz z mężem to 2997,84 zł. Ponadto wnioskodawczyni posiadając kredyt nie zaznaczyła by miała trudności w jego spłacie. Strona zaznaczyła również, że potrafi wygospodarować środki na korzystanie z płatnych porad prawnych. Okoliczności te wskazują, że strona posiada płynność finansową i potrafi gromadzić oszczędności. Ponadto wiele wydatków poniesionych w kwietniu, które wskazała strona trudno zaliczyć do wydatków koniecznych służących do zaspokojenia potrzeb życiowych np. ksero, znaczki pocztowe, materiały piśmiennicze, które łączne w marcu wygenerowały 220 zł. Na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem w sprawie jest wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Okoliczności te świadczą to o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić pozostałe w sprawie koszty sądowe i odmówiono przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy nie może być nadużywane w sytuacji, gdy strona posiada stałe dochody. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.