Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2404/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi G. C. i T. C., oddalił skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W wyroku Sąd przyznał również pełnomocnikowi ustanowionemu dla G. C. i T. C. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Od powyższego wyroku pełnomocnik z urzędu skarżących wniósł skargę kasacyjną.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 68/12 oddalił skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 października 2011 r. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawił się pełnomocnik skarżących ustanowiony z urzędu – r. pr. K. W. Pełnomocnik skarżących wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu a nieopłaconej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej "p.p.s.a"), wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 poz. 490).
Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu skargi kasacyjnej i udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) ww. rozporządzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 złotych. W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.