Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku.
Wykładania gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, iż jakkolwiek p.p.s.a. nie stanowi wprost, że rektyfikacja może dotyczyć również treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, to jednak taką możliwość należy dopuścić, stosując wykładnię celowościową art. 156 § 1 p.p.s.a. (zob. np. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II FSK 445/09, Lex nr 742381)
W przedmiotowej sprawie, w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2011 r., na pierwszej stronie zaistniała oczywista omyłka pisarska, w określeniu sygnatury akt sprawy. Nie powinna to być sygnatura "VII SA/Wa 2359/10" lecz "VII SA/Wa 2358/10", gdyż sprawa ze skargi A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., nr [...] została zarejestrowana w repertorium SA pod sygnaturą VII SA/Wa 2358/10 a nie VII SA/Wa 2359/10.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.