Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lipca 2012 r. D.K., W.K., A.K., R.K., T.G., A.G., J.G. i M.G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
Z treści akt administracyjnych wynika, że w postępowaniu administracyjnym skarżący A.G., J.G. oraz M.G. byli reprezentowani przez umocowanego przez nich T.G.
Zaskarżona decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. została doręczona T.G. w dniu 25 czerwca 2012 r. (dowód zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki). Doręczenie nastąpiło na ręce T.G., jako strony działającej samodzielnie w postępowaniu administracyjnym oraz jako pełnomocnikowi ww. osób (dwa odrębne doręczenia dokonane w tej samej dacie).
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zw. dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi przez A.G., J.G., M.G. i T.G. upływał 25 lipca 2012 r. (środa). Skarga została wniesiona 26 lipca 2012 r. (dowód - data nadania w Urzędzie Pocztowym), czyli z uchybieniem terminu wymaganego art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tych warunkach skargę należało odrzucić w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako wniesioną po terminie.