Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W [...] decyzją nr [...] wydaną [...] kwietnia 2011r. na podstawie art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego odmówił A. i C. W. wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce płożonej przy ul. [...] w [...].
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że budynek mieszkalny inwestorzy wybudowali na podstawie decyzji nr [...] wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] w dniu [...].08.1991r.
W dniu 25 czerwca 1997r. inwestorzy złożyli wniosek o udzielenie im pozwolenia na użytkowanie budynku.
Organ podniósł, że wniosek ten wszczął postępowanie w trakcie którego wydawane były rozstrzygnięcia w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie uchylane następnie przez organ odwoławczy lub przez Sąd.
Kwestię budzącą wątpliwości było wybudowanie przez inwestorów schodów zewnętrznych prowadzących do mieszkania na piętrze budynku wobec nieścisłości i braków w dokumentach m.in. w naniesionych zmian w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją z [...] sierpnia 1992r.
W prowadzonymi postępowaniu organ ustalił jednoznacznie, że przedmiotowe schody zewnętrzne zostały wykonane przed 1994r. – więc pod rządami ustawy Prawo budowane 1974r.
Postanowieniem wydanym przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] lutego 2006r. inwestorzy zostali zobowiązani do przedstawienia w określonym terminie ekspertyzy schodów uwzględniającej zgodność ich wykonania z obowiązującym w czasie ich budowy przepisami, w tym techniczno – budowlanymi oraz z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 1991r.
W dniu 24 października 2008r. inwestorzy przedstawili żądaną ekspertyzę.
W ocenie organu przedstawiona ekspertyza jest niekompletna posiada braki i nieścisłości.
Z tych względów organ uznał, że inwestor nie spełnił wymagań określonych w art. 59 ust. 1 i art. 54 ust 1-4 Prawa budowlanego i odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie budynku.
Odwołanie od tej decyzji złożyli A. i C. W. podnosząc, że decyzja o pozwoleniu na budowę na podstawie której wybudowali budynek uzależniała jego użytkowanie jedynie od zawiadomienia właściwego organu o zakończeniu jego budowy.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] maja 2011r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 kpa – uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie prowadzone przed organem I instancji w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...].
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że decyzja o pozwoleniu na budowę na podstawie, której zrealizowano inwestycję zawierała obowiązki związane z prawnym jej zakończeniem.
W decyzji tej nie zobowiązano inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku lecz do zawiadomienia organu o zakończeniu budowy.
Wobec tego wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie jaki złożyli w dniu 25 czerwca 1997r. organ powinien rozpatrzeć w takiej formie jaką przewidywała decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] sierpnia 1991r.
Biorąc pod uwagę treść art. 54 Prawa budowlanego (z daty złożenia wniosku przez inwestorów) mogli oni przystąpić do użytkowania obiektu z zastrzeżeniem przepisów art. 55 i art. 57 po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu. Organ podkreślił, że z akt sprawy wynika, że takiego sprzeciwu właściwe organy nie zgłosiły, a więc bezprzedmiotowe jest prowadzenie przez organy nadzoru budowlanego postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, w sytuacji gdy został on z mocy prawa przyjęty do użytkowania.
Organ podał także, że w jego ocenie zawiadomienie o zakończeniu robót z dnia 25 czerwca 1997r. jest skuteczne pomimo zrealizowania przez inwestorów schodów których w pierwotnym projekcie nie było. Takie stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika z faktu, że przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki z dnia 3 lipca 1980r. nie przewidywały minimalnych odległości schodów od granicy z działką sąsiednią. Ponadto z ekspertyzy technicznej sporządzonej przez mgr inż. G. F. oraz rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych M. J. wynika, ż przedmiotowe schody nie są istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz, że są w dobrym stanie technicznym i nadają się do użytkowania.
W świetle powyższego w ocenie organu odwoławczego należy uchylić zaskarżoną decyzję PINB w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., odmawiającą A. i C. W. wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego przy ulicy [...] w [...] oraz umorzyć postępowanie prowadzone przed organem pierwszej instancji w sprawie wydania pozowania na użytkowanie budynku mieszkalnego wybudowanego na podstawie decyzji nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy [...].
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła I. K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 7, art. 8 kpa, a także naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 poprzez przywołanie błędnej podstawy prawnej i wydanie decyzji w oparciu o fałszywe przesłanki oraz błędne dowody.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest że przedmiotowy budynek mieszkalny na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją nr [...] przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] [...] sierpnia 1991r.
Decyzja ta zobowiązywała inwestorów do powiadomienia Urzędu o ukończeniu budowy w terminie 7 dni od daty rozpoczęcia użytkowania obiektu. Również budowa schodów zewnętrznych została wykonana do 1994r.
Wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie który należy w tej sytuacji traktować jako zawiadomienie o zakończeniu budowy inwestorzy złożyli 25 czerwca 1997r.
Z powyższego wynika, że inwestycja rozpoczęta została na podstawie decyzji wydanej pod rządami przepisów Prawa budowlanego z 1974r. i kontynuowała w czasie obowiązania tej ustawy, zaś zakończenie budowy nastąpiło już pod rządami przepisów ustawy Prawo budowlane z 1994r.
W dacie wniesienia przez inwestorów wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku. (tj. 25.06.1997r.) art. 55 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego stanowił że: uzyskanie pozwolenia na użytkowanie budowlane jest wymagane, jeżeli właściwy organ:
- 1) nałożył taki obowiązek w wydanym pozwoleniu na budowę lub
- 2) stwierdził, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany został wykonany z naruszeniem warunków, określonych w pozwoleniu na budowę lub
- 3) wydał na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 lub art. 71 ust 3, decyzję nakazującą dokonania określonych czynności, zmian lub przeróbek.
Uzyskanie pozwolenia, o którym mowa w ust 1, jest wymagane także, jeżeli:
- 1) zachodzą okoliczności wymienione w art. 49 ust 1
- 2) przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.
Z tak sformułowanego przepisu wynika, że nałożenie na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie wymagało dodatkowego rozstrzygnięcia w decyzji o pozwoleniu na budowę.
W rozpoznawanej sprawie decyzja o pozwoleniu na budowę takiego obowiązku na inwestorów nie nakładała, przeciwnie uprawniała ich do prawnego zakończenia inwestycji przez dokonanie zgłoszenia zakończenia budowy.
Przy czym z analizy oceny organu wynika, że odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę (wybudowanie schodów zewnętrznych) nie mają charakteru istotnych bowiem jak ustalił organ przedmiotowe schody zostały wykonane do 1994r. a przepisy wykonawcze tj. rozporządzenia z 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie określały minimalnych odległości schodów z działką sąsiednią.
Należy nadto podkreślić, że obowiązek pozwolenia na użytkowanie nie został nałożony na inwestorów ani decyzji o pozwoleniu na budowę ani też żadnym innym aktem organu.
Wobec tego nie zostało wykazane by inwestor miał obowiązek uzyskania zgody na użytkowanie obiektu i nałożonego obowiązku nie zrealizował. Aby organ mógł nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego musiałby wykazać, że został wydany w stosunku do obiektu nakaz dokonania zmian i przeróbek. Wskazać jednocześnie należy, że z przedłożonej ekspertyzy technicznej wykonanej przez osoby posiadające stosowne uprawnienia wynika, że wybudowanie przedmiotowych schodów świetle przepisów Prawa budowlanego z 1994r. należy traktować jako nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz, że schody są w dobrym stanie technicznym.
Wobec powyższych ustaleń Sąd uznał, że w sprawie niniejszej w decyzji o pozwoleniu na budowę nie nałożono na inwestorów obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Nie zaistniały w sprawie tej również pozostałe przypadki, które powodują konieczność ubiegania się o pozwolenie na użytkowanie. W ocenie Sądu w zaskarżonej decyzji trafnie zatem przyjęto, że nie było podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Wniosek jaki złożyli inwestorzy w dniu 26 czerwca 1997r. stanowił więc zawiadomienie organu o zakończeniu budowy i czynił zadość obowiązkowi nałożonemu w decyzji z [...] sierpnia 1991r. o pozwoleniu na budowę. Prawidłowość dokonanego zgłoszenia mogła być badana przez organ, który mógł ewentualnie wnieść sprzeciw na podstawie art. 54 ust 1 Prawa budowanego, czego jednak nie uczynił.
Wobec powyższego uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.