Uzasadnienie
Decyzją NR [...] z dnia [...] czerwca 2009r. znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 156 poz. 1118 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania S. i M. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] października 2008 r. znak: PINB [...] nakazującej odwołującym wykonanie rozbiórki ogrodzenia działki nr ew. [...] od strony drogi stanowiącej działkę nr [...] położonych w [...] gm. [...].
- - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił przebieg postępowania toczącego się w niniejszej sprawie podając, iż w czasie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2004r. na działce nr ew. [...] w [...], stwierdzono, że od strony drogi oznaczonej nr [...] na długości ok. 45 m usytuowane jest ogrodzenie, które inwestorzy -. S. i M. K. - wybudowali bez zgłoszenia właściwemu organowi.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedłożenia w określonym terminie inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej i oceny technicznej oraz pozytywnej opinii zarządcy drogi co do lokalizacji ogrodzenia. W związku z przedłożeniem żądanych dokumentów w dniu [...] września 2004 r. organ I instancji wydał decyzję nr [...], stwierdzającą wykonanie obowiązków. Następnie decyzją z dnia [...] września 2004r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy nakazał S. i M. K. rozbiórkę ogrodzenia, działki nr ew. [...], wybudowanego od strony drogi gminnej oznaczonej nr ew. [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli S. i M. K. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2005r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie do jego wniesienia, a następnie po złożeniu do Sądu skargi w trybie autokontroli, postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2005r. uchylił w całości własne postanowienie nr [...] z dnia...] maja 2005r.
Kolejną czynnością podjętą przez organ odwoławczy była decyzja nr [...] z dnia [...] października 2005r., którą uchylono decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2004r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004 r. Po wznowieniu postępowania decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., organ I instancji uchylił w całości własną decyzje nr [...] z dnia [...] września 2004 r. oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji [...] zadnia [...] lipca 2004 r.
Wyeliminowanie z obrotu prawnego powyższych decyzji spowodowało powrót sprawy do postępowania zwykłego, w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r., nakazał inwestorom – całkowitą rozbiórkę ogrodzenia, wybudowanego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym 148/10 od strony drogi położonej w pasie ciągu pieszo - jezdnego stanowiącego działkę ewidencyjnym [...] w [...]. Następnie decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r.Nr [...] uchylono w/w decyzję organu I instancji z dnia [...] październiku 2006 i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].
Wobec powyższego decyzją z dnia ]...[ października 2008r. Nr [...] organ stopnia podstawowego nakazał ponownie S. i M. K. wykonanie rozbiórki spornego ogrodzenia.
Rozpoznając odwołanie od tej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż stosownie do § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem, że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów.
W niniejszej sprawie realizacja spornego ogrodzenia zawęziła ciąg pieszo – jezdny do 3 m co narusza § 14 ust. 2 cytowanego rozporządzenia. Obliguje to organ do nakazania rozbiórki.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli S. i M. K. Wskazali, iż wbrew twierdzeniom organów obu instancji dokonali zgłoszenia, do Urzędu Miejskiego w [...] zamiaru budowy ogrodzenia.
Zgłoszenie takie złożyli w Urzędzie Miejskim w [...] w dniu [...] czerwca 2002r. wskazując, iż mają zamiar przystąpić do budowy ogrodzenia od strony ul. [...] jednakże mieli na myśli ogrodzenie całej działki. Pismem wydanym z upoważnienia Burmistrza organ przyjął zgłoszenie i wskazał, iż ogrodzenie należy wykonać w linii istniejących sąsiednich ogrodzeń i poza tym nie wniósł żadnych innych zastrzeżeń.
W dalszych wywodach wskazali, iż przesunięcie ogrodzenia o 2 metry spowoduje, iż wjazd na drogę o nr działki [...] pozostanie nadal zawężony do 3 m - ponieważ ogrodzenie od strony ul. [...] postawione zgodnie z prawem, ma charakter trwały, i nie będzie podlegało rozbiórce.
Wzdłuż ogrodzenia droga będzie miała 5 m, ale na jej środku znajdować się będzie szafa z licznikiem gazowym (wybudowanym zgodnie z przepisami i wydanymi prawomocnymi decyzjami). Tuż za działką droga ponownie zawęzi się do szerokości 3m - ponieważ ogrodzenie sąsiada, czyli działki o [...] postawione zostało właśnie w takiej linii (bo już do postawienia ich ogrodzenia nie wymagane było zgłoszenie). Nadto naruszona zostanie służebność gruntowa ustalona na 4m (obecnie zachowana i stosowana). Nie zgodzili się także z oceną organu, że ogrodzenie narusza § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis ten określa, iż dojście i dojazd do działek umożliwiający dostęp do drogi publicznej nie może być węższy niż 3 metry i taka szerokość została zachowana.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, bowiem organy obu instancji wydały decyzje bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy.
Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż jest on "w szczególności (...) obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kpa" (zob. wyrok NSA z 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 45). Należy zauważyć, iż na podstawie art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej, zobowiązany jest rozstrzygnąć sprawę w oparciu o całokształt materiału dowodowego.
Zgodnie z art. 107 k.p.a. decyzja wydana przez organ administracji publicznej powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. W myśl postanowień powołanego przepisu uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ ma zatem obowiązek dokładnie wskazać podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Jak wskazuje się w doktrynie prawa i orzecznictwie "organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe". Wszelkie zaś "niejasności, które ujawnią się przy zestawieniu podstawy faktycznej decyzji z materiałem procesowym, muszą budzić uzasadnioną wątpliwość, czy ustalenie podstawy faktycznej nastąpiło prawidłowo" (zob. Wróbel A. Zakamycze 2000, a także wyrok NSA z Bgrudnia 1988 r., II SA 497/88, ONSA 1989 nr 2, poz. 68, wyrok NSA z 3 lutego 1999 r., IVSA 1010/97, LEX nr 48684).
Podkreślić też trzeba, iż istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie. Jest on tak samo, zgodnie z art. 140 k.p.a., jak organ pierwszoinstancyjny związany przepisami art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107§3 k.p.a., a dodatkowo jeśli w ocenie organu II instancji istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym przez organ I instancji, to może on skorzystać z przepisu art. 136 k.p.a., dającego możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że zarówno organ I jak i II instancji naruszyły wyżej omówione przepisy w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem wszczętego postępowania i w wydanych w nim decyzji było wybudowane ogrodzenie działki nr [...] od strony działki nr [...]. Organy nie odniosły się jednak do kwestii charakteru działki nr [...] wskazując, iż stanowi ona ciąg pieszo – jezdny.
Art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wymaga od inwestora zgłoszenia zamiaru budowy każdego ogrodzenia powyżej 2.20 m oraz budowy ogrodzeń od strony dróg publicznych, w rozumieniu ustawy o drogach publicznych, a nadto od strony dróg wewnętrznych będących ulicami lub placami o powszechnej odstępności, jak również od strony torów kolejowych oraz innych miejsc publicznych niebędących drogami. Określenie i zaliczenie tych miejsc do miejsc publicznych formułowane być winno indywidualnie, na gruncie konkretnej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2008r. OSK 1467/07 nie publ.).
Z ustaleń postepowania wynika, że działka nr [...] nie została zaliczona do kategorii dróg publicznych. Obowiązkiem organów administracji była więc ocena i wykazanie, iż działka nr [...] stanowi " inne mniejsze publiczne" w rozumieniu art. 30ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, a w konsekwencji, że budowa ogrodzenia od strony działki nr [...] wymagała dokonania zgłoszenia.
Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd uznał nadto, iż wydana została z naruszeniem art. 107 § 3 kpa. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] ograniczył swoje rozważania do wskazania jedynie na naruszenie § 14 ust. 2 rozporządzenia.
Stanowisko to nie jest w żaden sposób uzasadnione, a w aktach postępowania brak jest ustaleń co do charakteru działki nr [...]. Co prawda organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji odwoływał się do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] jednakże brak materiału dowodowego w tym zakresie uniemożliwia ocenę prawidłowości zajętego stanowiska.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy.Podstawą orzekania jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku całego postępowania, a więc na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu zaskarżonej decyzji.
Plan zagospodarowania przestrzennego do ustaleń, którego odwołuje się organ uchwalony został uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. Postępowanie w sprawie ogrodzenia wszczęte zostało w dniu [...] stycznia 2004r. jednakże organy nie ustaliły w jakiej dacie zostało ono wybudowane.
Z powyższych względów za zasadne uznać należy zarzuty skargi dotyczące braku wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a także braku odniesienia do zarzutów podniesionych przez skarżących w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].
Z tych względów, działając na podstawie art. 145 § 4 pkt 1 c i art. 152 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.