Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] października 2008r. Przedmiotowe orzeczenie zostało doręczone E.W. w dniu 1 lutego 2010r.
W dniu 9 lutego 2010 E. W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, podając, iż choroba i wysoka gorączka uniemożliwiły jej wniesienie zażalenia z zachowaniem terminu. Do wniosku dołączono zaświadczenie lekarskie stwierdzające, iż od 1 lutego do 6 lutego 2010r. wnioskodawczyni była obłożnie chora.
W ocenie Sądu wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Instytucja przywrócenia terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Przywrócenie terminu uchybionego prowadzi do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo. W rozpatrywanej sprawie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, który powodował dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Strona skarżąca w określonych przez prawo terminach dokonała czynności niezbędnych dla dalszego rozpatrywania sprawy w szczególności złożyła zażalenie i jego odpisy oraz uiściła należny wpis sądowy.
W tym stanie rzeczy wniosek strony skarżącej Sąd uznał za zasadny i na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.