Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w pozostałym zakresie wniosek oddalono. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 23 lutego 2009 r. radca prawny M. B. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę oraz przyznał ze środków budżetowych na rzecz radcy prawnego kwotę 305,00 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W dniu 7 lipca 2009 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu z dnia 29 kwietnia 2009 r., w której jednocześnie zwrócił się o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, która to pomoc nie została mu opłacona ani w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należną od Skarbu Państwa przyzna Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a.
Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że pełnomocnik reprezentował skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit a ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %).
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit a wyżej powołanego Rozporządzenia.