Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 września 2011 r. przyznano skarżącym G. i W. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, pełnomocnikiem skarżących wyznaczony został adw. Ł. D.. W dniu 8 grudnia 2011 r. adw. Ł. D. złożył w imieniu skarżących skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 3 grudnia 2010 r., wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na rozprawie w dniu 21 czerwca 2013 r., na której to rozprawie stawiła się adw. E. G. z substytucji pełnomocnika skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat wynosi 100 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 (a więc 240 zł).
W niniejszej sprawie po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie adw. Ł. D. wyznaczony został pełnomocnikiem dla skarżących, a więc nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. Pełnomocnik ten sporządził i wniósł w imieniu G. i W. P. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 3 grudnia 2010 r. Ponadto adw. E. G. z substytucji pełnomocnika skarżących brała udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.