Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2010 r. oddalił skargę G.P. i W.P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...].
W dniu 9 grudnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) skarżący zwrócili się o wydanie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz wnieśli o przyznanie im prawa pomocy.
Odpis wyroku został doręczony pełnomocnikowi W.P. adwokatowi P. K. w dniu 14 stycznia 2011 r., a zatem termin na wniesienie skarga kasacyjnej przez W.P. upływał z dniem 15 lutego 2011 r. Odpis wyroku został doręczony także skarżącemu jako pełnomocnikowi G.P. w dniu 15 lutego 2011 r., a zatem termin do wniesienia skargi przez G.P. upływał z dniem 17 marca 2011 r.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego wzywające do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 1 września 2011 r. zawiadomił o wypowiedzeniu pełnomocnictwa skarżącemu. Jednocześnie wyjaśnił, iż występował i występuje w szeregu spraw W. i G.P. jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu w sprawach przed Sądem Rejonowym w P. i w związku z tym udzielał im bezpłatnych porad prawnych w niniejszej sprawie. Oświadczył jednak, iż obecne obowiązki nie pozwalają mu na dalsze darmowe świadczenie pomocy prawnej dla wnioskodawcy dlatego wypowiada pełnomocnictwo.
Postanowieniem z dnia 16 września 2011 r. referendarz sądowy przyznał G. i W. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 29 listopada 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego adwokata Ł.D., który w dniu 8 grudnia 2011 r. (data stempla biura podawczego) wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, iż pomiędzy poprzednim pełnomocnikiem adwokatem-P.K., a skarżącym doszło do pewnego rodzaju niezrozumienia. W związku z tym, iż skarżący nie zwrócił się do pełnomocnika o złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pełnomocnik uznał, iż skarżący pogodził się z treścią wyroku i nie chce wnosić skargi kasacyjnej. Dodał, iż skarżący nie ponoszą winy w nie złożeniu skargi kasacyjnej, albowiem pozostawał w przekonaniu, iż skargę kasacyjną może złożyć jedynie profesjonalny pełnomocnik.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie skarżący reprezentowani przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika uprawdopodobnili okoliczności wskazujące na zaistnienie przesłanki niezawinionego uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu.
Na wstępie zauważyć należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ww. ustawy, nie ma zastosowania. Termin ten wynosi bowiem 30 dni od momentu, kiedy to pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 29 października 2010 r. I FZ 324/10 Lex nr 740905, z dnia 7 lipca 2009 r. II FZ 228/09 Lex nr 552691, z dnia 14 maja 2009 r. II FZ 125/09 Lex nr 564223).
W niniejszej sprawie adw. Ł.D. poinformowany został przez Okręgową Radę Adwokacką w W. o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących pismem z dnia 29 listopada 2011 r. Wiadomość o ustanowieniu pełnomocnikiem dla skarżących adwokat powziął dnia 2 grudnia 2011 r., zaś w dniu 5 grudnia zwrócił się do Sądu o umożliwienie mu zapoznania się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został natomiast złożony w dniu 8 grudnia 2011 r. Stwierdzić zatem należy, że wniosek o przywrócenie terminu nadany w dniu 8 grudnia 2011 r. został wniesiony z zachowaniem terminu.
Odnosząc się do przesłanki braku winy skarżących w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, że w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożonego przez pełnomocnika z urzędu, należy mieć na względzie, kiedy zaistniała rzeczywista możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Oczywistym jest, że możliwość taka istnieje dopiero po poinformowaniu adwokata lub radcy prawnego przez właściwą okręgową radę adwokacką lub okręgową izbę radców prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem strony. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie miał możliwości zapoznania się z aktami sprawy, ani kontaktu ze skarżącymi przed otrzymaniem informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego, tj. przed dniem 29 listopada 2011 r., a składając skargę kasacyjną nie przekroczył terminu 30-dni od dnia, w którym dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem dla skarżących. A zatem, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.