Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. odrzucono skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2014 r. oddalającego skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
W związku z powyższym pismem z dnia 8 marca 2016 r. skierowano do strony skarżącej wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr) i nadesłania go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniach 10 i 18 marca 2016 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, urząd pocztowy zwrócił do Sądu. Zarządzeniem referendarza sądowego z 12 kwietnia 2016 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Następnie skarżąca pismem z 28 kwietnia 2016 r. wniosła sprzeciw od zarządzenia o odmowie przyznania prawa pomocy. Do niniejszego pisma ponowie nie załączyła wypełnionego formularza stwierdzając, że żadnego formularza o przyznanie prawa pomocy nie otrzymała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu.
Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 p.p.s.a., od postanowień wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw. W związku z tym należy uznać, iż właściwy do rozpatrzenia sprzeciwu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W myśl art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (w na gruncie przedmiotowej sprawy przepis ten znajdzie zastosowanie w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w zw. z art. 2 cyt. ustawy nowelizującej).
W niniejszej sprawie skarżący został zobowiązany do przesłania urzędowego formularza PPPr w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, przy czym takiego formularza nie przedłożył.
Tymczasem, jak stanowi przepis art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Formularz ten powinien być zgodny z wzorem wprowadzonym w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Zarazem powyższe rozporządzenie, które weszło w życie w dniu 29 sierpnia 2015 roku, w § 2 ust. 3 przewiduje, że, jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez stronę na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia.
Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, że skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu, prawidłowo przesłano mu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Formularz ten został skarżącemu doręczony przy piśmie Sądu z dnia 8 marca 2016 r. Wezwanie w tej sprawie po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniach 10 i 18 marca 2016 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, urząd pocztowy zwrócił do Sądu. Składając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2016 r. skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr.
Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu.
W niniejszej sprawie spełniono powyższy wymóg, bowiem przesyłka została dwukrotnie awizowana. Tym samym termin do nadesłania przez stronę skarżącą urzędowego formularza PPPr biegł od dnia 24 marca 2016 r.
Należy również podkreślić, iż dla skuteczności doręczenia w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. niezbędne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił zawiadomienie dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 188, powołując się na wyrok SN z dnia 4 lipca 2002 r., I CKN 861/00, niepubl).
Na gruncie niniejszej sprawy, jak wynika z adnotacji poczynionej przez osobę doręczającą przesyłkę na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru, zawiadomienie dla adresata zostało umieszczone w drzwiach adresata.
Tym samym uznać należy, iż doręczenie w trybie art. 73 p.p.s.a. wezwania z dnia 8 marca 2016 r. nastąpiło z zachowaniem kryteriów, od których spełnienia uzależniona jest jego prawidłowość.
Strona skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 i § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania.
Mając na uwadze, iż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, orzeczono, jak w sentencji.