Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki B. Sp. z o.o. z/s w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Pismem z 17 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz od opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku.
Postanowieniem z 26 listopada 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 marca 2015 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Zarządzenia z 15 lipca 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej, czego nie uczyniła. W związku z powyższym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2324/13 odrzucono skargę kasacyjną.
Następnie skarżąca złożyła pismem z dnia 13 listopada 2015 r. zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zażalenie to zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2016 r. Skarżąca wniosła następnie pismem z dnia 4 lutego 2016 r. zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2016 r. i wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
W świetle treści zażalenia oraz stanu faktycznego sprawy Sąd powziął w wątpliwość o przywrócenie, którego terminu skarżąca wnioskuje. Wobec powyższego wezwaniem z dnia 23 lutego 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania zawartego w zażaleniu z dnia 4 lutego 2016 r. wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia poprzez wskazanie, którego zażalenia dotyczy przedmiotowy wniosek (zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 30 października 2015 r. czy zażalenia na postanowienie z dnia 21 stycznia 2016 r.). Zakreślił skarżącej termin 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania niniejszego wniosku o przywrócenie terminu.
W odpowiedzi skarżąca wskazała w piśmie z dnia 10 marca 2016 r., że wnioskuje o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, składane za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zażalenie złożone po upływie tego terminu zostanie odrzucone.
Zgodnie z treścią art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Rozpoznając niniejszy wniosek należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną, zostało doręczone skarżącej w dniu 7 listopada 2015 r. (k. 217 akt sądowych). Zatem termin do złożenia zażalenia upływał w dniu 16 listopada 2015 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nadała zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. zachowaniem terminu, bowiem dokonała tej czynności w dniu 16 listopada 2016 r.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. jest niedopuszczalny. Wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, bowiem brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności (art. 86 § 1 ppsa) co wynika z faktu dokonania czynność w terminie (zob. B. Dauter LEX 2013 Komentarz do art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia