Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania odwoławczego.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia i trybie ich wniesienia został stronie skarżącej doręczony w dniu 10 września 2009 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 78 akt sądowych).
W dniu 16 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od ww. postanowienia - sporządzona osobiście przez skarżącego.
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną L. B.. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został stronie doręczony w dniu 6 września 2010 r. (vide: k. 133).
Od powyższego postanowienia skarżący pismem z dnia 7 września 2010 r. wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Powyższe pismo sporządził osobiście.
Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 4 listopada 2010 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej cyt. jako p.p.s.a. - zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio.
W przedmiotowej sprawie zażalenie winno być zatem sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Artykuł 194 § 4 p.p.s.a. nie znajduje bowiem zastosowania tylko w sytuacji wskazanej w § 2 powołanego artykułu tj. wówczas, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa.
Skarżący nie należy jednak do kręgu podmiotów wymienionych w cytowanym przepisie. Tym samym zażalenie winno odpowiadać wymogowi wskazanemu w art. 194 § 4 p.p.s.a. Tego wymogu zażalenie nie spełnia. Sporządził je bowiem skarżący osobiście, który co należy podkreślić, został pouczony o treści art. 194 § 4p.p.s.a. (pismo z dnia 30 sierpnia 2010 r., przy którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem).
Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie zażalenia przez stronę z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. skutkuje jej niedopuszczalnością w rozumieniu powołanego przepisu i w konsekwencji jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt FSK 3/04, publ. LEX nr 83280).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.