Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 października 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – K. P.C. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata A. T.. Wyrokiem z 14 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 maja 2011 r. nr 540/11 oraz zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz pełnomocnika skarżącej koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GSK 926/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lutego 2012 r. przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawił się adw. A. T., pełnomocnik z urzędu skarżącej. Pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W dniu 15 listopada 2013 r. pełnomocnik złożył w tut. Sądzie pismo z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za reprezentację skarżącej przez Naczelnym Sądem Administracyjnym oświadczając, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały uiszczone ani w części ani w całości.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie").
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna (art. 216 p.p.s.a.), dlatego dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego przyjąć należało stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 240 zł.
W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji, a Sąd w wyroku z 14 lutego 2012 r. zasądził na jego rzecz koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Po wydaniu wyroku adwokat stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, tj. w wysokości 120 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.