Uzasadnienie
K. P. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i teściową, posiada dom o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolną o pow. [...] ha, teściowa posiada mieszkanie o pow. [...] m2, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazała, iż jej rodzina utrzymuje się z emerytury teściowej w wysokości 1.870 zł netto oraz zasiłku opiekuńczego na męża w wysokości 520 zł netto miesięcznie. W uzasadnieniu wyjaśniła, że jest osobą bezrobotną, opiekuje się starą teściową ([...]), jej mąż również nie pracuje, uzyskiwane dochody przeznaczone są na niezbędne utrzymanie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności wzięto pod uwagę, iż trzyosobowa rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z dochodu w wysokości 2.390 zł, którego część stanowi świadczenie w postaci zasiłku opiekuńczego i który w całości przeznaczony jest na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem, co przemawia za uznaniem, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.