Uzasadnienie
C. P. (zwana dalej: skarżącą) wnosząc skargę na decyzję Ministra Finansów z... maja 2009 r. wystąpiła z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z... czerwca 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniosła m.in., iż nie stać ją na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 1500 zł.
W związku z tym, iż oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy było niewystarczające zarządzeniem referendarza sądowego z 22 grudnia 2009 r. skarżąca została wezwana do nadesłania niezbędnych dokumentów, a jednocześnie została poinformowana, iż w sprawie odmowy umorzenia należności pieniężnej skarga podlega wpisowi stałemu w wysokości 200 zł.
Przed rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca... stycznia 2010 r. uiściła wpis sądowy w wysokości 200 zł.
Postanowieniem z 2 lutego 2010 r. referendarz sądowy rozpoznając powyższy wniosek PPF odmówił skarżącej udzielenia wnioskowanej pomocy prawnej.
Orzekając na skutek złożonego w sprawie sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 marca 2010r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] – dalej: p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Biorąc zatem pod uwagę, iż wraz z wniesioną skargą skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który ostatecznie został rozpoznany postanowieniem Sądu z 9 marca 2010 r., przyjąć należy, iż uiszczony 8 stycznia 2010 r. wpis sądowy w wysokości 200 zł jest wpisem nienależnym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.