Uzasadnienie
Pismem z dni 24 maja 2013 r. strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2013 r.
Uzasadniając wniosek wskazano na trudną sytuację finansową strony, która jest zakładem opieki zdrowotnej, działającym w sektorze usług zdrowotnych. W szczególności podkreślono, iż NFZ nie reguluje terminowo należnych płatności z tytułu tzw. "nadwykonań", czyli świadczeń udzielonych ponad limit określony w umowie z NFZ, zaś wg. stanu na dzień 31 grudnia 2012 r. zaległości z tego tytułu wynosiły 1.745.100 zł. Dodatkowo wnioskująca wskazała, iż przedstawiła dokumentację obrazującą jej sytuację materialną i finansową wraz ze złożonym w sprawie wnioskiem o prawo pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Na wstępie zaznaczyć należy, iż rozpoznając niniejszy wniosek analizą objęto również dokumenty dołączone do wniosku o prawo pomocy z dnia 23 maja 2013 r., znajdujące się w aktach sprawy na kartach od 29 do 52.
Oceniając zatem sytuację materialną wnioskującej strony przyjąć należało, iż uprawdopodobniła ona, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analizując przedstawione przez skarżącą dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej oraz biorąc pod uwagę charakter jej działalności można przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji – zobowiązującej do zwrotu kwoty 488.979,870 zł – stanowi niebezpieczeństwo utrudnienia bądź nawet zaprzestania udzielania niektórych świadczeń zdrowotnych, co niewątpliwie może wywołać trudne do odwrócenia skutki.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.