Postanowienie NSA oz. we Wrocławiuz 16 października 1991 r., sygn. akt SA/Wr 1138/91

Tezy

W postępowaniu przed sądem administracyjnym nie wchodzi w grę stosowanie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o interwencji ubocznej.

W sprawach wszczętych w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym interwencja uboczna nie jest dopuszczalna.

Przepis ten określa samoistnie krąg osób uczestniczących w postępowaniu ze skargi na uchwałę organu gminy i uzależniając legitymację skargową od naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia określonej osoby przez zaskarżoną uchwałę, wyklucza udział w tym postępowaniu osób na prawach strony, to jest osób, których praw może dotyczyć wynik postępowania /art. 202 par. 2 Kpa/, a także interwenientów ubocznych, których interes polega jedynie na tym, aby sprawa została rozstrzygnięta na korzyść jednej ze stron.

Oceny tej nie zmienia również przepis art. 216a par. 2 Kpa, który stanowi, że skargę na uchwałę w trybie art. 101 ustawy samorządowej można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy.

W obu tych wypadkach warunek naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez uchwałę organu gminy musi spełniać zarówno skarżący, jak również każdy członek reprezentowanej przez skarżącego grupy mieszkańców.