Uzasadnienie
H. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek ten złożył w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku wynika, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym. W zakładzie karnym nie jest zatrudniony odpłatnie. Skarżący pozostaje w związku małżeńskim z C. K. Żona skarżącego ze względu na stan zdrowia jest niezdolna do pracy i utrzymuje się z emerytury męża (1200 zł brutto miesięcznie), która jest obciążona potraceniem komorniczym w wysokości 300 zł miesięcznie. Rodzina skarżącego mieszka w domu o powierzchni 66 m2. Nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. We wniosku PPF wnioskodawca określił koszty miesięcznego utrzymania żony: wydatki związane z utrzymaniem domu ocenił na kwotę 700 zł miesięcznie (węgiel, drewno, energia elektryczna, opłaty za wodę, wywóz śmieci).
Stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z wniosku PPF wynika, że miesięczny dochodów w gospodarstwie domowym wnioskodawcy kształtuje się na poziomie 1.200 zł. Kwota ta może zatem wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania i nie pozwala poczynić skarżącemu niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Nie posiadając przy tym ani oszczędności, ani przedmiotów, które można by spieniężyć w celu pozyskania dodatkowych środków, wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tej sytuacji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.