Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Doprecyzowanym w dniu 29 maja 2013 r. wnioskiem, skarżący zwrócił się do Sądu o dokonanie wykładni omawianego wyroku.
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił dokonania wykładni wyroku.
Pismami z dnia 6 sierpnia 2013 r. i z dnia 19 sierpnia 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., wezwał tutejszy Sąd do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem z dnia 12 września 2012 r.
W dniu 2 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła uzupełniona w dniu 10 września 2013 r. skarga strony o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 12 września 2012 r. Jednocześnie [...] wniósł o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia oraz, na podstawie art. 158 p.p.s.a., po raz kolejny wezwał Sąd do wyjaśnienia wątpliwości z nim związanych.
Postanowieniem z dnia 24 września 2013 r., rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 6 sierpnia 2013 r., uzupełniony w dniu 9 sierpnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie nim wszczęte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że w związku ze złożoną w dniu 2 września 2013 r. i uzupełnioną w dniu 10 września 2013 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 12 września 2012 r. Sąd wydał w dniu 18 października bieżącego roku odrębne postanowienie.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że pisma skarżącego z dnia 2 i 10 września 2013 r. stanowią wniosek o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2012 r. oddalającego skargę w niniejszej sprawie. Bezsporne jest także, iż tutejszy Sąd, postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r., w związku ze złożonym wcześniej wnioskiem w tym przedmiocie, odmówił dokonania wykładni tego wyroku wskazując, że nie zachodziły ku temu przesłanki wynikające z art. 158 p.p.s.a., oraz że skarżący ponownie wystąpił z tej treści wnioskiem. W odpowiedzi, postanowieniem z dnia 24 września 2013 r., Sąd umorzył zaś postępowanie nim wszczęte z uwagi na to, że stanowił on kolejną polemikę z rozstrzygnięciem Sądu, a argumentacja skarżącego znów sprowadzała się do wskazania na błędny tok działania Sądu oraz podważenia trafności podjętego rozstrzygnięcia.
Rozpoznając po raz kolejny żądanie skarżącego o dokonanie wykładni wyroku z dnia 12 września 2012 r. zawarte w pismach z dnia 2 i 10 września 2013 r. stwierdzić należy, że w istocie powiela on swe dotychczasowe stanowisko wyrażone w tej kwestii.
Tym samym uznać należy, że postępowanie wszczęte kolejnym i opartym na tych samych przesłankach wnioskiem skarżącego jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 12 września 2012 r., oddalającego jego skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. wskazać trzeba, że zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Nie istnieje przepis prawa, na podstawie którego cytowany art. 196 p.p.s.a. mógłby znaleźć zastosowanie do wyroków, od których w myśl art. 173 § 1 p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie istnieje również odrębna regulacja dotycząca wstrzymania wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tym samym, zgłoszony przez skarżącego wniosek w tym przedmiocie nie mógł odnieść pożądanego przez niego skutku.
W związku z powyższym Sąd orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia