Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 26 lipca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 459/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia NSA Henryk Ożóg przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.P. – opiekuna prawnego małoletniej W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 459/09 oddalającego skargę W. P. – opiekuna prawnego małoletniej W. D. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. P. – opiekuna prawnego małoletniej W. D. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W wyniku wniosku skarżącej, wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony jej w dniu 5 marca 2010 r.

Na skutek wniosku z dnia 4 lutego 2010 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 5 marca 2010 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, a odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

W dniu 7 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej z wyboru radca prawny P. S. złożył osobiście kasację od przedmiotowego wyroku.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną złożoną w przedmiotowej sprawie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.

W dniu 21 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącej z wyboru złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podkreślił, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pełnomocnictwo otrzymał od skarżącej dopiero w dniu 30 marca 2010 r. Z informacji jaką otrzymał od skarżącej wynikało, że przesyłkę zawierającą odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca otrzymała w dniu 8 marca 2010 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącej uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącej, ponieważ jako osoba nieobeznana z urzędową korespondencją, starsza i schorowana pomyliła daty odbioru przesyłek z wyrokiem (5 marca 2010 r.) oraz postanowieniem w sprawie przyznania pełnomocnika z urzędu (8 marca 2010 r.) i mylnie zanotowała daty 5 i 8 marca na kopertach. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że cierpi ona na cukrzycę, a ponadto w dniach otrzymania pism z WSA oczekiwała w stanie silnego stresu na skierowanie do szpitala na wszczepienie endoprotez stawów biodrowych i kolanowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.

Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt I SA/Sz 630/96).

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w sposób prawidłowy została pouczona o terminie złożenia skargi kasacyjnej i sama, po odmowie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, zatrudniła profesjonalnego pełnomocnika, który w jej imieniu miał złożyć kasację. Wprawdzie pełnomocnik skarżącej powołuje się na to, że nie jest ona obeznana z procedurami sądowymi, a także, że jest osoba schorowaną, przez co pomyliła daty doręczenia wyroku z doręczeniem postanowienia referendarza w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jednak to na profesjonalnym pełnomocniku spoczywał obowiązek prawidłowego poprowadzenia sprawy i sprawdzenia wszystkich terminów do sporządzenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej, który otrzymał pełnomocnictwo od skarżącej w dniu 30 marca 2010 r. w przypadku powzięcia wątpliwości w tym względzie, miał możliwość ustalenia daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem skarżącej w sekretariacie Sądu.

Pozostawanie skarżącego w błędzie samo w sobie nie stanowi okoliczności świadczącej o braku winy w uchybieniu terminu (zob. post. NSA z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 938/08, pub. lex nr 551892).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że pełnomocnik skarżącej nie wykazał, aby skarżąca bez swej winy nie dokonała w terminie czynności polegającej na wniesieniu skargi kasacyjnej. W związku z powyższym nie spełnił on przesłanki, od której zależy możliwość przywrócenia uchybionego terminu.

W rezultacie wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie jest uzasadniony.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 21 kwietnia 2010 r., dokument z 5 marca 2010 r., dokument z 27 stycznia 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.