Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. P. – opiekuna prawnego małoletniej W. D. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W wyniku wniosku skarżącej, wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony jej w dniu 5 marca 2010 r.
Na skutek wniosku z dnia 4 lutego 2010 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 5 marca 2010 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych, a odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W dniu 7 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej z wyboru radca prawny P. S. złożył osobiście kasację od przedmiotowego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, zaś przepis art. 178 p.p.s.a. obliguje sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.
Na sposób liczenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma wpływu fakt złożenia przez stronę wniosku o ustanowienie pełnomocnika, a także przyznanie lub nie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej w związku z brzmieniem art. 177 p.p.s.a. liczy się od dnia doręczenia skarżącej odpisu orzeczenia wraz pisemnym uzasadnieniem.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca otrzymała przedmiotowy wyrok w dniu 5 marca 2010 r. Określony – cytowanym art. 177 § 1 p.p.s.a.– termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem w dniu 6 kwietnia 2010 r. (wtorek). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej, nie wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu, wniósł w dniu 7 kwietnia 2010 r. skargę kasacyjną.
W konsekwencji, skargę kasacyjną należało uznać za spóźnioną, co zgodnie z art. 178 p.p.s.a. musiało skutkować jej odrzuceniem.