Uzasadnienie
W. N. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata w postępowaniu dotyczącym skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jedynym jej źródłem dochodu jest świadczenie emerytalne w wysokości 1898, 03 zł netto miesięcznie. Wśród comiesięcznych wydatków koniecznych skarżąca wymieniła: 1) ratę kredytu "[...]" zaciągniętego w banku [...] w wysokości 500 zł;
- 2) rata kredytu zaciągniętego w banku [...] w wysokości 134, 76 zł;
- 3) rata kredytu w [...] w wysokości 259,03 zł 4) wydatki na lekarstwa w wysokości 300 zł;
- 5) opłata za wynajem mieszkania oraz media w wysokości 600 zł; opłata za telefon komórkowy sieci [...] w wysokości 70 zł;
- 6) opłata za telefon komórkowy sieci [...] oraz internet w wysokości 80-100 zł miesięcznie. Z nadesłanego formularza wniosku wynika, iż wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani dodatkowych środków pieniężnych.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie jej adwokata z urzędu, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z załączonych do niego dokumentów uzasadnia przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stały dochód z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 1898, 03 zł. Należy jednak mieć na uwadze, iż uzyskiwany dochód służy nie tylko do zaspokojenia bieżących potrzeb życia codziennego ale również do pokrycia kosztów wynajmu mieszkania oraz kosztów leczenia. Jak wynika z informacji zawartej w piśmie procesowym z dnia 12 marca 2010 r. skarżąca jest osobą przewlekle chorą ([...]), natomiast [...] uniemożliwia jej poruszanie się. O trudnej sytuacji materialnej wnioskodawczyni świadczy również okoliczność, iż nie posiada ona oszczędności oraz żadnego majątku, który mogłaby spieniężyć, natomiast zły stan zdrowia uniemożliwia jej podjęcie dodatkowej pracy.
Nadto należy mieć na uwadze, iż skarżąca ponosi znaczne koszty związane ze spłatą zobowiązań kredytowych. W tych warunkach należało uznać, że zdobycie przez nią środków na sfinansowanie udziału profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.