Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu E. H. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 1 października 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adw. M. G., w niniejszej sprawie, pełnomocnikiem z urzędu dla E. H. W dniu 12 października 2008 r. E. H. udzielił pełnomocnictwa adw. M. G. Od wyroku z dnia 9 czerwca 2008 r. skargę kasacyjną wniósł adw. M. G., w której zawarł m.in. wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając tym samym, że pomoc ta nie została opłacona ani w całości ani w części.
W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 11 marca 2010 r. adw. M. G. brał udział.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji – 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł. Z kolei § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%.
Biorąc pod uwagę powyższe należało na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznać pełnomocnikowi skarżącego opłatę w kwocie 180 zł, powiększoną o kwotę 39,60 zł, stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług.