Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym w dniu 19 lutego 2008r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) A.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 482/07 oddalającego skargę K.F., M.M., M.P., S.P., S.G., C.K., A.K., S.A., E.K., Z.G., J.P., S.G., W.B., Z.B na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, należy przede wszystkim mieć na uwadze, że zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zdanie pierwsze, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przy czym kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma pojęcie "strony". Otóż, w postępowaniu sądowoadministracyjnym stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 P.p.s.a.).
Ponadto ustawa prawa strony przyznaje także innym uczestnikom postępowania tj. osobom, które nie wniosły skargi, ale brały udział w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, a także określonym w przepisach osobom i organizacjom społecznym, dopuszczonym do udziału w postępowaniu przez Sąd (art. 33 § 1 i § 2 P.p.s.a.).
A.K. nie posiadała statusu skarżącego w tym postępowaniu. Nie była także uczestnikiem tego postępowania. Z akt administracyjnych wynika, że wnioskodawczyni brała udział w postępowaniu administracyjnym, nie wniosła skargi, ale wynik postępowania sądowego nie dotyczy jej interesu prawnego, ponieważ nie jest właścicielką działki położonej na terenie leja depresyjnego. Wnioskodawczyni nie została również dopuszczona do postępowania sądowego na podstawie art. 33 § 2 p. p. s.a. Skutkiem tego jest okoliczność, że wnioskodawczyni nie jest stroną w postępowaniu sądowym.
W tym stanie rzeczy na podstawie przepisu art. 243 § 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.