Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. przyznał adwokat K. J. wynagrodzenie w wysokości 120 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3154/15.
Adwokat K. J. w piśmie z dnia 24 kwietnia 2017 r. wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w powołanym postanowieniu poprzez zastąpienie wskazanej w nim kwoty "120 zł" kwotą "240 zł".
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniosła, że z treści powołanego w postanowieniu referendarza sądowego § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) wynika, iż kwota wynagrodzenia nie może być mniejsza niż 240 zł. W związku z tym, wobec zaistnienia oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na wpisaniu kwoty "120 zł" zamiast "240 zł", adwokat K. J. wniosła o sprostowanie.
Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Mocą 166 w zw. art. 167a § 1 ppsa powołany przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień referendarza sądowego.
Sprostowanie postanowienia sądu (referendarza sądowego) ma na celu naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd (referendarz sądowy) zamierzał mu nadać. Przedmiotem sprostowania mogą być zatem wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.
Oznaczenie w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 20 marca 2017 r. kwoty wynagrodzenia przyznanego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wbrew twierdzeniu adwokat K. J., nie nastąpiło na skutek oczywistej omyłki. Nie jest ono także rezultatem błędu rachunkowego, ani niedokładności.
Wskazana w postanowieniu kwota jest wynikiem rachunku przeprowadzonego w oparciu o powołane w uzasadnieniu przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., tj. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c [1/2 (§ 4 ust.
- 1) x 50 % (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) z 480 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) = 120 zł].
W sentencji postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 marca 2017 r. znalazł się natomiast błąd rachunkowy, polegający na wadliwym obliczeniu kwoty podatku od towarów i usług. Błąd ten sprostowano z urzędu odrębnym postanowieniem.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 w zw. z art. 167a § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalono wniosek adwokat K. J. o sprostowanie omyłki pisarskiej w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 20 marca 2017 r.