Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3154/15 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – po rozpoznaniu wniosku adwokata D. G. działającego z substytucji adwokat K. J. – przyznał adwokat K. J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
W piśmie z dnia 3 sierpnia 2016 r. skarżąca zawarła wniosek o "cofnięcie wynagrodzenia" pełnomocnikowi z urzędu. W uzasadnieniu wskazała, że wyznaczona adwokat nie poinformowała jej o posiedzeniu Sądu i o wydanym wyroku z dnia 16 marca 2016 r. oraz nie udzieliła żadnej pomocy prawnej. Wniosek ten należało potraktować jako wniosek o obniżenie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., w uzasadnionych przypadkach sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1.
W niniejszej sprawie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2015 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat K. J..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. oddalił skargę H. M. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku skarżącą reprezentował adwokat D. G., działający z substytucji wyznaczonej pełnomocnik. Pełnomocnik substytucyjny złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje zatem wyznaczony adwokat, przez którego należy rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony nie przez wyznaczoną pełnomocnik, lecz przez adwokata D. G. Ponieważ działał on z substytucji wyznaczonej pełnomocnik, należało przyjąć, że wniosek został złożony w imieniu adwokat K. J. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15).
Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w niniejszej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W opisanych okolicznościach, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, referendarz sądowy prawidłowo orzekł, jak w postanowieniu z dnia 17 marca 2016 r. Podnoszone przez skarżącą okoliczności związane z brakiem aktywności po stronie pełnomocnika nie zostały uprawdopodobnione. Podkreślić należy, że w rozprawie brał udział pełnomocnik substytucyjny reprezentujący stronę.
Ustanowiony pełnomocnik z urzędu miał prawo do udzielenia innemu adwokatowi pełnomocnictwa substytucyjnego, złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia na piśmie, jak również sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Świadczy to o należytym wykonywaniu przez nią obowiązków pełnomocnika z tym zakresie. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.