Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2010 r. adw. M. L., działający z substytucji adw. T. M., wyznaczonego pełnomocnikiem z urzędu skarżącego A. W. zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2010 r. w/w skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia 19 października 2010 r. skargę kasacyjną oddalił, pozostawiając sądowi pierwszej instancji do rozstrzygnięcia o kosztach nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W świetle przepisu 250 ppsa, przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu może nastąpić wyłącznie na rzecz wyznaczonego pełnomocnika.
Przez wyznaczonego adwokata należy rozumieć adwokata wskazanego przez Okręgową Radę Adwokacką. W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adw. T. M. (k. 188 w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 933/05).
Natomiast pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się o przyznanie na rzecz substytuta wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Albowiem udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji, nadto nie skutkuje zwolnieniem wyznaczonego przez organ samorządu adwokata od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika.
Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (vide uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt III CZP 27/06, Lex Nr 182874, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt III CSK 195/08, Lex Nr 527252, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r., sygn. akt I CZ 78/06, Lex Nr 276382).
Natomiast w wyniku powyższego nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie (o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu.
W związku z powyższym wniosek podlega oddaleniu i tak też orzekł Sąd w oparciu o art. 250 ppsa.