Uzasadnienie
J.W. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych przez stronę w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z 3 marca 2016 r. wynika, J.W. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości ok. 1.246,00 zł. (renta za marzec) miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 126 m2 oraz gospodarstwa rolnego które dzierżawi Gminie [...] w zamian za rentę. Wnioskodawca nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżący określił na kwotę ok. 220 zł (opłaty za wodę, ścieki, gaz, telefon, lekarstwa).
Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez J.W. jest uzasadniony, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Trzeba podkreślić, że udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Sytuacja dochodowa skarżącego jest obiektywnie trudna. J.W. utrzymuje się bowiem z renty z tytułu chorobowej, nie posiada majątku przynoszącego dochód ani oszczędności. Zatem nie ma możliwości pozyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W konsekwencji zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają wyłącznie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.