Uzasadnienie
Pełnomocnik E. S., ustanowiony w niniejszej sprawie z urzędu, w dniu 2 kwietnia 2010 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2009 r. odrzucające skargę E. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 1994 r., sygn. akt II SA 1395/93.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż postanowieniem Sądu z dnia 9 marca 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. m.in. w zakresie przyznania mu pełnomocnika z urzędu. W dniu 26 marca 2010 r. jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu uzyskała pełnomocnictwo od skarżącego do reprezentowania go w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Od chwili uzyskania pełnomocnictwa, jak podkreślił, mógł jako pełnomocnik skarżącego zapoznać się z aktami sprawy, co miało miejsce w dniu 30 marca 2010 r.
W świetle powyższych okoliczności, w ocenie pełnomocnika przedmiotowy wniosek uznać należy za uzasadniony, gdyż skarżący bez własnej winy nie mógł w terminie wnieść skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 13 października 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Jak wynika z treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.).jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W rozpoznawanej sprawie istotne zatem było wykazanie, że złożenie skargi kasacyjnej po terminie nastąpiło bez winy pełnomocnika, działającego w imieniu skarżącego z urzędu.
Z akt niniejszej sprawy wynika, iż w dniu 18 maja 2009 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W wyniku rozpoznania powyższego wniosku postanowieniem Sądu z dnia 9 marca 2010 r. został ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik – radca prawny. W dniu 22 marca 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała pełnomocnika ustanowionego z urzędu o wyznaczeniu go w celu udzielenia pomocy prawnej E. S. w niniejszej sprawie.
Należy mieć na uwadze, iż pismem z dnia 25 marca 2010 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu 26 marca 2010 r., skarżący udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu w sprawie radcy prawnemu. Po uzyskaniu stosownego pełnomocnictwa, ustanowiony w sprawie radca prawny w dniu w dniu 2 kwietnia 2010 r. złożył, za pośrednictwem urzędu pocztowego, skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na względzie należy uznać, iż niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn całkowicie niezależnych od skarżącego jak i jego pełnomocnika, a czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu podejmowane były bez zbędnej zwłoki.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.