Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 266/14 oddalił skargę W. F. i C. F. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania.
C. F. wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia, w związku z czym Sąd doręczył mu w dniu 29 maja 2014 r. wyrok z uzasadnieniem w niniejszej sprawie.
W dniu 18 czerwca 2014 r. W. F. i C. F. wystąpili z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W dniu 14 lipca 2014 r. referendarz sądowy w pkt. 1 odmówił W. F. i C. F. zwolnienia od kosztów sadowych, w pkt. 2 ustanowił dla nich adwokata.
W dniu 9 września 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], o wyznaczeniu adwokat M. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących w niniejszej prawie.
W dniu 22 września 2014 r. pełnomocnik skarżących złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku opisała dotychczasowy przebieg postępowania po wydaniu wyroku w przedmiotowej sprawie oraz poinformowała, że pismo o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem otrzymała w dniu 15 września 2014 r. Zdaniem pełnomocnika skarżących, okoliczności sprawy wskazują, ze uchybienie terminu do wniesienia skargi nie było zawinione ani przez skarżących ani przez pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek W. F. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Sąd uznał, że jest on niedopuszczalny, bowiem został wniesiony przez osobę, która nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku, zatem odpis wyroku z uzasadnieniem nie został jej doręczony i tym samym termin do wniesienia skargi nie rozpoczął biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powołane wyżej postanowienie i wskazał, że sąd pierwszej instancji wezwał skarżących W. F. i C. F. do uiszczenia wpisu sądowego solidarnie, zatem uznał ich za współskarżących. W tej sytuacji, w ocenie NSA nie było konieczne złożenie przez skarżącą wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skoro wniosek ten został złożony przez współskarżącego C. F., męża W. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Mając na uwadze treść art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W rozpoznawanej sprawie NSA stwierdził, że skarżąca W. F., nie musiała składać wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji, gdy wniosek ten został złożony przez jej męża C. F. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że złożenie wniosku przez skarżącego C. F. o sporządzenie uzasadnienia wyroku, dało możliwość zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia również C. F. Przechodząc do rozpoznania wniosku skarżącej W. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, należy wskazać, że zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z § 4 art. 87 P.p.s.a. wynika, że równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 maja 2009r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex Omega nr 564223).
Skoro w przedmiotowej sprawie pełnomocnik W. F. i C. F. zapoznał się z aktami sprawy w dniu 16 września 2014 r. (dzień po otrzymaniu informacji o wyznaczeniu go przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem w sprawie), to wniosek o przywrócenie terminu z dnia 22 września 2014 r. należało uznać za złożony w terminie i rozpatrzyć go merytorycznie.
W ocenie Sądu wniosek W. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zasadny.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie należy wziąć pod uwagę, że skarżący wystąpili o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (wyrok został doręczony w dniu 29 maja 2014 r., wniosek o prawo skarżący złożyli w dniu 18 czerwca 2014 r.).
W tym miejscu należy zaznaczyć, że w związku z tym, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia został podpisany przez C. F. i z jego treści nie wynikało, że został złożony również w imieniu W. F., Sąd doręczył odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem jedynie wnioskodawcy, tj. C. F. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze treść postanowienia NSA (i będąc nim związany), w którym Sąd ten stwierdza "Skoro jednak Sąd skargę W. F. rozpoznał, to w następstwie nie można przyjąć, aby konieczne było złożenie przez skarżącą wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji, gdy wniosek ten został złożony przez współskarżącego C. F., męża W. F.", w konsekwencji przyjął, że bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął się w stosunku do C. F. wraz z doręczeniem odpisu orzeczenia jej mężowi (w dniu 29 maja 2014 r.).
Zatem w rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 1 lipca 2014 r., tj. zanim pełnomocnik został ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego i wyznaczony przez ORA w [...]. Dlatego też nie miał on możliwości dokonania czynności procesowej w terminie, a więc nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy mieć także na uwadze, że wszystkie czynności pełnomocnika skarżącego po tym, jak dowiedział się o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie, były podejmowane bez zbędnej zwłoki.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.