Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2007 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia (...) października 2005 r., w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej.
Postanowieniem z dnia 8 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
W dniu 25 maja 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego A. S. – adwokat M. B. (k. 104), natomiast w dniu Okręgowa Rada Adwokacka w W. zmieniła pełnomocnika, wyznaczając w miejsce adwokat M. B. – adwokata W. P. (k.111).
Pismem z dnia 18 września 2007 r. adwokat W. P. przedłożył opinię o braku podstaw do opracowania i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2007 r. (k. 126)
Pismem z dnia 11 października 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. ponownie zmieniła pełnomocnika z urzędu dla A. S., wyznaczając w miejsce adwokata W. P. – adwokata P. D. (k.130).
Pismem z dnia 30 października 2007 r. adwokat P. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2007 r. (k.135). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, iż obiektywną możliwość złożenia skargi kasacyjnej miał w dniu 24 października 2007 r.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2007 r. (k.141).
Postanowieniem z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OZ 134/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2008 r. (k. 165).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy P.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 6 marca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, iż w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, złożony przez adwokata P. D. – trzeciego pełnomocnika ustanowionego z urzędu – został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy przyjąć dzień, kiedy to trzeci pełnomocnik zgłosił swój udział w sprawie, przedkładając na żądanie Sądu udzielone przez skarżącego pełnomocnictwo.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dopiero od tego dnia miał możliwość działania w sprawie, w tym możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny nakazał również, aby przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez złożenie skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego wykonał zarządzenie z dnia 28 kwietnia 2008 r., wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.
Należy zatem stwierdzić, iż zawarta w uzasadnieniu postanowienia z dnia 6 marca 2008 r. Naczelnego Sadu Administracyjnego wykładnia art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a. przesądza o konieczności uznania wniosku złożonego przez skarżącego – działającego poprzez pełnomocnika z urzędu adwokata P. D., jako złożonego w ustawowym terminie. Jednocześnie, w konsekwencji powyższego stanowiska trzeba przyjąć, iż skoro opisany wniosek został złożony w terminie, wskazanym w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a, to usprawiedliwia to również brak winy po stronie skarżącego. Dla skarżącego został ustanowiony pełnomocnik z urzędu, zatem nie można mówić o winie skarżącego w uchybieniu terminu.
W tej sytuacji stwierdzić należy, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzasadniony.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.