Uzasadnienie
Szef Służby Cywilnej w "Biuletynie Służby Cywilnej" zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 1999 r., Nr 49, poz. 483 ze zm.) ogłosił konkurs na stanowisko dyrektora (...). Wśród wymagań warunkujących dopuszczenie do udziału w konkursie było m.in. posiadanie statusu urzędnika służby cywilnej i minimum 2-letnie doświadczenie zawodowe, związane z telekomunikacją.
Do w/w konkursu zgłosił swój udział m.in. A. S. Wg przedstawionych przez niego dokumentów nie wykazał jednak spełnienia przesłanek warunkujących dopuszczenie do udziału w konkursie. Zespół konkursowy uchwałą z dnia (...) czerwca 2005 r. nie dopuścił A. S. do udziału w konkursie na podstawie § 6 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999 r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej.
O uchwale i przyczynach nie dopuszczenia do udziału w konkursie A. S. został poinformowany pismem z dnia (...) czerwca 2005 r.
Konkurs został zakończony w dniu (...) sierpnia 2005 r. O powyższym został poinformowany A. S. pismem z dnia (...) sierpnia 2005 r.
W dniu (...) sierpnia 2005 r. A. S. wniósł odwołanie od wyniku konkursu.
Pismem z dnia (...) września 2005 r. Szef Służby Cywilnej poinformował A. S., że nie dopatrzył się naruszenia zasad przeprowadzania konkursu, tym samym nie znalazł podstaw do zastosowania art. 47 ustawy o służbie cywilnej, tj. zarządzenia jego ponownego przeprowadzenia. Pismo zawierało pouczenie o możliwości wystąpienia z powództwem do sądu pracy. Skarżący z tego prawa nie skorzystał.
Pismem z dnia (..) września 2005 r. powołując na art. 127 kpa A. S. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej pismem Szefa Służby Cywilnej z dnia (...) września 2005 r.
W odpowiedzi na w/w pismo, Szef Służby Cywilnej w piśmie z dnia (...) października 2005 r. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia (...) września 2005 r.
Na powyższe pismo skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. S. W skardze wniósł o zobowiązanie szefa Służby Cywilnej do przeprowadzenia postępowania konkursowego z udziałem skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Szef Służby Cywilnej wniósł o odrzucenie skargi z następujących przyczyn. Po pierwsze sprawa dotyczy konkursu na wyższe stanowisko w służbie cywilnej regulowanej przepisami ustawy o służbie cywilnej, a spory powstałe na jej tle podlegają rozstrzygnięciu przez sądy powszechne – sądy pracy. Nie jest więc właściwy dla rozpoznania tej sprawy sąd administracyjny.
Druga ewentualna podstawa do odrzucenia skargi to uchybienie terminu do jej wniesienia. Ustawa o służbie cywilnej, jako lex specialis, określa swoistą procedurę odwoławczą odmienną od określonej w art. 127 § 3 kpa. Przepisy ustawy o służbie cywilnej dają uczestnikowi konkursu prawo złożenia odwołania od jego wyniku. na rozstrzygnięcie tego odwołania służyłaby skarga do sądu administracyjnego – bez uciekania się do trybu określonego w art. 127 § 3 kpa. Rozstrzygnięcie odwołania A. S. zostało mu doręczone w dniu (...) września 2005 r., a skarga w tej sprawie została złożona w dniu (...) listopada 2005 r., w związku z czym został naruszony 30 – dniowy termin do złożenia skargi.
Trzecia ewentualna podstawa do odrzucenia skargi to jej niedopuszczalność z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, w myśl art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). Skarżącemu nie służyło dalsze odwołanie, ani wniosek z art. 127§ 3 kpa, lecz przed wniesieniem skargi powinien on wyczerpać środek wymieniony w art. 52 § 3 ppsa. W tej sprawie skarżący nie skorzystał z tego środka. Niedopuszczenie danego kandydata do udziału w konkursie określa sytuację prawną podmiotu. W tej sprawie uchwała zespołu konkursowego w tym przedmiocie zapadła w dniu (...) czerwca 2005 r.
Szef Służby Cywilnej w odpowiedzi na skargę wniósł, w przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 ppsa bowiem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, że cel konkursu został osiągnięty, a wakujące stanowisko objęte.
Z ostrożności procesowej Szef Służby Cywilnej wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że A. S. nie ma interesu prawnego w tej sprawie, a nadto wniosek o oddalenie skargi uzasadnia okoliczność, że skarżący wbrew dyspozycji art. 57 § 1 pkt 3 ppsa nie określił naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sytuację prawną skarżącego należy rozważyć na tle dokonanych ustaleń faktycznych. Skarżący w piśmie z dnia (...) listopada 2005 r. określił, iż wnosi skargę na rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z (...) października 2005r.
Wynik konkursu na stanowisko (...) został ustalony uchwałą zespołu konkursowego i o wyniku tego konkursu został poinformowany A. S.. W piśmie tym znajdowało się pouczenie o możliwości wniesienia odwołania od wyniku konkursu do Szefa Służby Cywilnej. Skarżący skorzystał z tego uprawnienia. Szef Służby Cywilnej nie uwzględnił tego odwołania i w piśmie z dnia (...) września 2005 r. wskazał, że nie stwierdza naruszenia zasad przeprowadzenia przedmiotowego konkursu.
Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, LEX nr 156420), kierowane do konkretnego kandydata, stanowisko Szefa Służy Cywilnej w przedmiocie przebiegu postępowania konkursowego było czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), a zatem podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a zatem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie winno być rozstrzygnięcie szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z dnia 12 września 2005 r., po uprzednim wezwaniu przez skarżącego organ do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast w rozpatrywanej sprawie skarżący zamiast wezwania do usunięcia naruszenia prawa wystosował do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 kpa. Skierowane następnie do skarżącego pismo Szefa Służby Cywilnej z (...) października 2005 r. w ocenie Sądu nie może być uznane za decyzję wydaną w drugiej instancji, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zatem skarga na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia (...) października 2005 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.