Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego - sędziego WSA Jakuba Linkowskiego z dnia 10 lipca 2008 r. (k. 139-140) pozostawiono bez rozpoznania wniosek A. L. o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym ze skarg na wymienione w sentencji postanowienie.
Powyższe zarządzenie nie zostało doręczone wnioskodawczyni poprzez pozostawienie go w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (k. 141). Wcześniej wnioskodawczyni została w trybie art. 299 § 1 p. p. s. a. wezwana do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce (wezwanie - k. 92; zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania w dniu 8 kwietnia 2008 r. - k. 105), lecz w wyznaczonym przez Sąd dwumiesięcznym terminie nie ustanowiła go. Konsekwencja tego stanu rzeczy winno być pozostawianie pism wnioskodawczyni w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia stosownie do art. 299 § 2 p. p. s. a.
Zażalenie na przedmiotowe zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia (k. 158-160) nadane zostało w urzędzie pocztowym we F. w dniu 25 lipca 2008 r. (koperta - k. 161), przy czym brak jest informacji o dacie wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wnioskodawczyni podniosła, iż od kilku lat opiekuje się chorą matką, której choroba ma nieprzewidywalny przebieg uniemożliwiając normalne funkcjonowanie całej rodziny.
Ponadto wnioskodawczyni wskazała, że na stałe mieszka we F. i nie ma możliwości nadania zażalenia w polskim urzędzie pocztowym ani w polskim urzędzie konsularnym z uwagi na chorobę matki.
Zdaniem wnioskodawczyni w kontekście art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", stanowiącego, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, przytoczone wyżej okoliczności stawiają ją w gorszej sytuacji co do możliwości zachowania terminu niż obywateli polskich zamieszkałych w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 88 p. p. s. a. niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 86 § 1 p. p. s. a. sąd postanowi przywrócenie terminu na wniosek strony, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wyłącza to możliwość przywrócenia terminu, jeżeli dana czynność została dokonana w terminie.
W związku z tym podnieść należy, że wniesiony przez M. W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest niedopuszczalny z mocy p. p. s. a., ponieważ wniosła ona zażalenie w siedmiodniowym terminie określonym w art. 194 § 2 p. p. s. a. w związku z art. 198 p. p. s. a. Zaskarżone zarządzenie z dnia 10 lipca 2008 r. nie zostało bowiem jej doręczone poprzez pozostawienie go w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Niedoręczenie zarządzenia wyklucza uznanie, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Terminowość wniesienia zażalenia czyni niedopuszczalnym z mocy p. p. s. a. wniosek, który został odrzucony przez Sąd na podstawie art. 88 p. p. s. a.