Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) sierpnia 2007 r. Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia (...) kwietnia 2007 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania.
Skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym i ustanowił dla M. S. adwokata.
Skarżący M. S.podpisał pełnomocnictwo dla adwokat A. M. w dniu 17 stycznia 2008 r. (k.44 akt sądowych).
Pełnomocnik skarżącego złożyła w imieniu skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując w uzasadnieniu, że skarżący spóźnił się z wniesieniem skargi tylko jeden dzień ponieważ utożsamiał termin trzydziestodniowy z terminem miesięcznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.
Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.
Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.
Z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu /art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie /art. 87 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.
Przenosząc te rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie spełnił wszystkich przesłanek wymienionych we wskazanym powyżej art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wskazał wprost okoliczności uzasadniających uchybienie terminu do wniesienia skargi. W ten sposób pozbawił Sąd możliwości dokonania oceny, czy przyczyna powodująca uchybienie terminu była przez stronę zawiniona oraz czy wniosek o przywrócenie terminu złożony został w wymaganym prawem terminie, czyli w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Całkowicie nieuprawnione są poglądy pełnomocnika wyrażone we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik powołał się bowiem na orzecznictwo dotyczące liczenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Orzecznictwo to nie ma zastosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy, o ile bowiem skarga kasacyjna obarczona jest przymusem adwokackim, o tyle wniosek o przywrócenie terminu może osobiście złożyć strona.
Reasumując podkreślić należy, że data zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do niniejszej sprawy lub też data zaznajomienia się z aktami nie mogą stanowić o początku biegu terminu o którym mowa w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.