Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 roku na podstawie art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych /tekst jednolity DZ.U z 2001 roku nr §7, poz.960 z późniejszymi zmianami / oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego / tekst jednolity DZ.U z 2000 roku nr 98, poz.1071 z późniejszymi zmianami / Burmistrz W. orzekł o wymeldowaniu S. O. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ulicy [...]w W. Organ po przeprowadzonym postępowaniu ustalił, że w lokalu mieszkalnym znajdującym się na pierwszym piętrze w budynku nr [...] przy ulicy [...] w W. S. O. jest od około roku 1970 zameldowany na pobyt stały Budynek ten stanowi własność W. S..W przedmiotowym lokalu zamieszkuje syn S. O. D. S. O. w przedmiotowym lokalu przebywa sporadycznie, choć posiada w tym lokalu część x7&ct\j osobistych, przychodzi do tego lokalu po odbiór korespondencji.Posiada klucze od tego lokalu lecz nie posiada kluczy od drzwi wejściowych do budynku.
Posiada on również część swoich rzeczy w lokalu przy ulicy [...] w W. W ocenie organu spełnione są przesłanki z art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych pozwalające uznać, że S. O. opuścił miejsce stałego zameldowania nie dokonując wymeldowania.
Swoje ustalenia organ administracji oparł na zeznaniach świadków, części zeznań strony – S. O., ustaleniach dokonanych przez Komendę Powiatową Policji w W.Przy ocenie dowodów organ odmówił wiary zeznaniom świadka D. O., zeznaniom S. O. w tej części gdzie twierdzili, że nie opuścił on nigdy lokalu przy ulicy [...], że jest to nadal jego centrum życiowe.Organ argumentował, że sporadyczne przebywanie tym lokalu nie pozwala uznać, ze lokal stanowi jego centrum życiowe.
Od tej decyzji odwołał się S. O. podnosząc, że nieprawidłowe było ustalenie, że opuścił lokal mieszkalny przy ulicy [...] w W. Lokal ten stanowi jego miejsce stałego pobytu.Mieszka tam obecnie sam ponieważ syn Dariusz jest trenerem tenisa ziemnego w R..W tym domu prowadzi gospodarstwo domowe -jada śniadania i kolacje, pierze.sprząta. Nie gotuje ponieważ obiady jada w barze.Wszystkie ubrania ma w tym lokalu. Podnosił, że często się zdarza, że przebywa u syna w Radomiu, odwiedza również mieszkających poza W. brata i siostrę.Częste wyjazdy poza miejsce zamieszkania mogły spowodować, że podczas kontroli policji, czy straży miejskiej mogło go nie być w mieszkaniu.Podnosił, że w ostatnich latach poczynił nakłady na przedmiotowy lokal w kwocie około 30 000 zł.
W swoim odwołaniu argumentował również, że dom w którym znajduje się przedmiotowy lokal budował wspólnie z W. S. Podnosił, że ponosi on również opłaty związane z lokalem.
Decyzją z dnia [...] marca 2006 roku Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] grudnia 2004 roku orzekającej o wymeldowaniu S. O. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ulicy [...] w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu II instancji materiał dowodowy zebrany w sprawie daje podstawy do uznania, że skarżącyzasadniczo przebywa poza budynkiem nr [...] położonym w W. przy ulicy [...].Fakt nie przebywania skarżącego pod tym adresem potwierdzają zeznania świadków, ustalenia dokonane przez policje i straż miejską, kontrola meldunkowa, która pokazała,że w mieszkaniu popękaną glazurę,nie odnawiane ściany, firanki wyglądające na długo nie prane. Organ odmówił wiary zeznaniom świadka D. O. uznając, że w pewnej części pozostają w sprzeczności z zeznaniami odwołującego się a nadto jest on jego synem i w związku z tym rzutuje to na ocenę wiarygodności jego zeznań.
Zdaniem organu zeznania świadków Z. G. i H. K. nie mogą potwierdzać zamieszkiwania odwołującego się pod wskazanym adresem ponieważ świadek K. ostatni raz był w lokalu w 1994 roku, a świadek G. na wiosnę 2004 roku.
W ocenie organu pobyt odwołującego się w tym lokalu ma charakter sporadyczny. Sam odwołujący przyznawał, że noce spędza poza domem ponieważ nie posiada kluczy od budynku Jednocześnie organ zauważa, że nie podjął on żadnych kroków w celu zmiany tego stanu rzeczy, w szczególności nie wystąpił do sądu w celu dochodzenia swoich praw.Okoliczność, że odwołujący interesuje się lokalem i do niego zachodzi w sposób oczywisty nie przesądza, że lokal ten stanowi miejsce jego stałego pobytu.W ocenie organu dla rozstrzygnięcia kwestii oceny prawidłowości decyzji o wymeldowaniu nie mają znaczenia kwestie sporu prawnego zawisłego przed sądem powszechnym w przedmiocie tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu.
Skargę na powyższe rozstrzygniecie złożył S. O. zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych.
W związku z powyższym wnosił o:
* uchylenie zaskarżonej decyzji
* wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sporu przez sąd.
W uzasadnieniu swojej skargi podnosił on, że organ administracji dowolnie przyjął iż mieszka on u syna P. nie czyniąc ustaleń czy posiada on samodzielny lokal bądź jest najemcą takiego lokalu. Odwiedzanie syna nie może być utożsamiane z zamieszkiwaniem w danym lokalu.
Zdaniem skarżącego organ administracji zupełnie nie wziął pod uwagę okoliczności, że jego zdaniem jest on współwłaścicielem budynku przy ulicy [...]. W związku zakończonym postępowaniem sądowym dotyczącym zasiedzenia tej nieruchomości wniósł on skargę o wznowienie tego postępowania w Sądzie Rejonowym w W..Dowodami potwierdzającymi jego stanowisko są dokumenty - pozwolenie na budowę,plan zagospodarowania budynku, zezwolenie na podłączenie mediów, podatki płacone od tej nieruchomości.
Podnosił, że faktycznie nie posiada on kluczy od klatki schodowej budynku, ale to nie stanowi przeszkody, aby mógł się dostać do swojego lokalu ponieważ jak zapuka do drzwi to drzwi zostają otworzone przez sąsiada.
Nadto organ administracji nie wziął pod uwagę faktu, że w okresie ostatnich trzech lat poczynił nakłady na lokal w kwocie ponad 30 tysięcy złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych [ DZ.U nr 153,poz. 1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153, poz.1270 ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W swojej skardze S. O. zarzucał błędne ustalenia faktyczne w sprawie Według przepisu art. 145 § 1 pkt1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi / DZU nr 153 poz. 1270 /. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub innych przepisach.
Stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Kontrola zgodności z prawem decyzji powinna przebiegać w określonej kolejności Stwierdzenie istnienia danego typu wad decyzji może bowiem eliminować potrzebę ustalania zaistnienia innych wad.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie zawiera wad, które powodowałyby nieważność postępowania.
Następnie kontroli Sądu podlega kwestia przestrzegania przez organy przepisów postępowania.Istotne jest bowiem czy w postępowaniu przed organami administracji zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Okolicznościami istotnymi w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie danej osoby z pobytu stałego jest ustalenie faktu opuszczenia miejsca stałego pobytu.Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca stałego pobytu w rozumieniu art. 15 ust.2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest spełniona, jeżeli opuszczenie ma charakter trwały i jest dobrowolne. / wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 roku V S.A. 3169/00 LEX nr 50 123 /.
Zarzuty skarżącego co do błędnych ustaleń faktycznych poczynionych przez organy administracji w zakresie opuszczenia przez niego lokalu przy ulicy [...] w [...] należy uznać za chybione
Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ustalenia faktyczne należy uznać za prawidłowe, jeśli organ wskazał fakty, które uznał za udowodnione , dowody na których się oparł oraz wskazał przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i dał temu wyraz w sporządzonym uzasadnieniu zgodnie z wymogami - art 107 § 3 kpa. Dokonanie przez organ ustaleń odmiennych od zaprezentowanych przez skarżącego samo w sobie nie może zostać uznane, że dokonano błędnych ustaleń faktycznych w sprawie. W związku z tym, że zgromadzony materiał dowodowy zawierał przeciwstawne dowody to oczywistym jest, że poczynione ustalenia muszą pozostawać z częścią zebranych dowodów w sprzeczności.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyroku z dnia 12 września 2001 roku -V CKN 1827/00 podzielanym przez skład orzekający o stałym zamieszkiwaniu w lokalu można mówić tylko wtedy, gdy cała życiowa działalność danej osoby zostanie żeśrodkowana w tym właśnie lokalu w ten sposób, że stanie się on centrum życiowym, tzn. gdy w tym mieszkaniu będą się koncentrowały wszystkie jego sprawy osobiste i majątkowe.
Sam skarżący, w swoich zeznaniach z 18 czerwca 2004 roku stwierdza, że w budynku przy ulicy [...] w W. to " czasami prowadzę gospodarstwo domowe polegające, że sporadycznie robię kolację i śniadanie { ] Czasami w tym budynku nocuję.Ostatni raz nocowałem zimą.Zamieszkuję pod adresem tam gdzie mój syn, przeważnie tam nocuję, czasami nocuję u siostry w M., czasami u syna w R...." Podczas tego przesłuchania skarżący zeznał również, że nie nocuje w tym budynku ponieważ wymieniono zamki i nie może wejść do budynku.
Organ administracji dysponując dowodami w postaci zeznań skarżącego, zeznaniami świadków B. B., K. S., uczestnika W. S., ustaleń policji, straży miejskiej, protokołu oględzin prawidłowo ustalił, że pobyt skarżącego w lokalu przy ulicy [...] na charakter sporadyczny i lokal ten nie stanowi jego centrum życiowego.Z dowodów tych wynika, że taka sytuacja ma miejsce już od wielu lat, od połowy lat osiemdziesiątych. Skarżący dysponując kluczami od przedmiotowego lokalu czasami przychodzi do niego, na przykład po odbiór korespondencji. Lokal ten jest czasami zamieszkuje D. O.- syna skarżącego, który pracuje i zamieszkuje poza W. Ustalenia te należy uznać za niewadliwe i nie można postawić im zarzutu dowolności Postępowanie w zakresie wymeldowania z lokalu ma celu ustalenie czy faktycznie dana osoba przebywa w danym lokalu i jaki charakter ma ten pobyt Tak więc prawidłowo organy oceniły, że dla rozstrzygnięcia kwestii meldunkowych nie mają znaczenia spory prawne skarżącego i uczestnika W. S. związane z poczynionymi przez skarżącego nakładami na nieruchomość i wszczęta sprawa o wznowienie postępowania o zasiedzenie tej nieruchomości.
W zarzutach skargi S. O. podtrzymywał swoje stanowisko iż miejscem jego stałego pobytu jest lokal mieszkalny przy ulicy [...] nie przedstawiając argumentów pozwalających uznać, że organy administracji naruszyły przepisy, które miałyby wpływ na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie.Zdaniem Sądu pozwala to uznać, że nie doszło do naruszenia innych przepisów mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania - art. 145 § 1 ust.1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 poz. 1270]
W związku z tym organy administracji prawidłowo zastosowały prawo materialne - art. 15 ust.2 ustawy z 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych i orzekły o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego, z lokalu przy ulicy [...] w W. Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 poz.1270 ] oddalono skargę,