Uzasadnienie
M. M. w skardze z dnia 24 lipca 2012 r. zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w niniejszej sprawie.
W nadesłanym w dniu 27 sierpnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) formularzu PPF skarżący wskazał, iż jest wdowcem, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest emerytura w wysokości 1093 zł netto miesięcznie. Skarżący oprócz niewykończonego domu o pow. 110 m2 nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.
Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że jest inwalidą I grupy, cierpi na liczne schorzenia. Uzyskiwane dochody z emerytury nie wystarczają mu na pokrycie kosztów zakupu niezbędnych lekarstw oraz wyżywienia.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, a zatem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu wzięto pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Należy mieć na uwadze, iż jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest emerytura w wysokości 1093 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, iż znaczną część z uzyskiwanego dochodu przeznacza na bieżące utrzymanie oraz leczenie. Z dołączonych do skargi dokumentów źródłowych wynik, iż skarżący cierpi na liczne schorzenia, wymaga częstego leczenia ambulatoryjnego. Powyższe okoliczności wskazują zatem, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez skarżącego z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania oraz kosztami stałego leczenia pozwala przyjąć, że wnioskodawca znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej. Pokrycie przez skarżącego kosztów postępowania w niniejszej sprawie oraz kosztów zastępstwa procesowego mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.