Uzasadnienie
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1781/15 ustanowił dla J. H. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka pełnomocnikiem skarżącego w niniejsze sprawie wyznaczyła adw. M. K. Wyznaczona pełnomocnik w dniu 29 stycznia 2016 r. wniosła w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt II OZ 865/16 oddalił.
W zażaleniu pełnomocnik zawarła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Jak wynika z akt sądowych sprawy ustanowiona z urzędu pełnomocnik skarżącego podejmowała czynności w postępowaniu zażaleniowym w związku z postanowieniem Sądu z dnia 8 stycznia 2016 r. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801).
W rozpoznawanej sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie wynagrodzenia według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit d) powołanego rozporządzenia (120 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.